Ongelukkige samenloop in de haven van Terschelling werd Herma (75) fataal. Wat ging er mis?
In dit artikel:
Herma van der Riet (75) uit Dreumel, jarenlang actief bij de Koninklijke Nederlandsche Motorboot Club (KNMC), overleed op vrijdagochtend 25 april 2025 tijdens het aanmeren in de haven van Terschelling. Wat begon als een ontspannen tocht met het KNMC-konvooi van achttien boten eindigde abrupt toen de motorboot Najade, het schip van Herma en haar man Ton, door een sterke getijdenstroom werd gegrepen en onverwacht naar de kade werd gedrukt.
Herma en Ton voerden decennialang met plezier over binnenwateren, IJsselmeer en Waddenzee; als gepensioneerden werden ze actief in de motorbootclub, waar zij zong in het madammenkoor en hij basklarinet speelde in het schipperskoor. Die ochtend zouden ze na het aanmeren zoals gebruikelijk samen een cappuccino drinken bij paviljoen De Walvis. In plaats daarvan belde hun dochter Inge vanuit Gorinchem na een korte, korzelige telefoonverbinding met haar vader: “Herma is overleden.” Broer Kris en Inge reisden die dag samen naar Harlingen; ze troffen hun moeder opgebaard aan en vonden troost in het idee dat ze in de armen van haar man was overleden. Kris zei later: “Mama is op het hoogtepunt van haar leven overleden.”
Onderzoek en getuigenverklaringen wijzen op een samenloop van omstandigheden. Halverwege de toegang tot de jachthaven lag de 56 meter lange vrachtferry Terschellinger Bank haaks aangemeerd, zoals gebruikelijk, waardoor het vaarwater vernauwde. De KNMC-colonne moest één voor één passeren; nadat enkele boten achter elkaar waren gestopt en het verkeer samenkwam, passeerde een zeiljacht het binnenkomende lint. Volgens webcambeelden en AIS-gegevens werd de Najade door de sterke stroming uit de Waddenzee naar links geduwd, dichter naar de kade en de aangemeerde ferry toe. Om een aanvaring af te wenden stapte Herma uit reflex in het gangboord; juist op die plek stak een deel van de ferry uit — een scherpe rand of klep — en zij raakte daarbij dodelijk gewond.
De politie bevestigde enkele dagen later dat de getijdenstroom de enige oorzaak was die kon worden vastgesteld. Omstanders zagen bovendien hoe de Najade moest uitwijken voor het zeiljacht. De Najade zelf liep nauwelijks schade op; de familie keerde over zee terug naar het vasteland met de kist van Herma op de veerboot, terwijl de vlag halfstok hing. Ton zakte in elkaar toen de rouwauto arriveerde; het verlies woog zwaar, maar de familie zoekt langzaam een weg naar verwerking. Kris maakte later een fietstocht naar Terschelling langs plekken die het gezin veel betekeneden en vond daarin troost. Ton en Inge willen in juni weer voorzichtig deelnemen aan een toertocht van de KNMC.
Het ongeval illustreert hoe gevaarlijk smalle vaargeulen en sterke Waddentijden kunnen zijn, zeker wanneer grote schepen haaks aangemeerd liggen en pleziervaartuigen in colonne naderen. De zaak kreeg aanvankelijk weinig aandacht in het nieuws; pas na bevestiging door de politie werd het publieke verslag duidelijker. De familie benadrukt de liefde voor het water en de gemeenschap van de KNMC, en zoekt steun bij vrienden en medehavenleden terwijl zij het verlies een plaats geven.