Oneerlijke concurrentie van gelegenheidsreisaanbieders doorn in het oog

In dit artikel:

Influencers, fotografen, coaches en expats organiseren steeds vaker (groeps)reizen zonder zich te houden aan de Europese regels voor pakketreizen. Dat leidt tot frustratie binnen de reisbranche omdat deze gelegenheidsaanbieders consumenten bescherming en financiële waarborgen ontberen. Travelpro sprak hierover met Anja Bos (True Places Travel), Marleen Nijdam (secretaris VvKR), Frank Radstake (directeur ANVR) en een woordvoerder van de Autoriteit Consument & Markt (ACM).

Wie en wat: starters buiten de traditionele reisbranche — denk aan yogadocenten, fotografen, sportclubs, scholen en influencers — zetten één- of meerdaagse groepsreizen op. Vaak beseffen ze niet dat de Europese Richtlijn Pakketreizen voor hen geldt. Die wet verplicht onder meer aansluiting bij een garantieregeling zodat reizigers bij faillissement geld terugkrijgen of thuis kunnen worden gebracht. Ook komen aansprakelijkheid en crisisverantwoordelijkheid (veiligheid, calamiteiten) aan de orde, waar veel nevenaanbieders volgens VvKR onvoldoende van op de hoogte zijn.

Waar en wanneer: het probleem speelt in Nederland en breder binnen de EU, en is de afgelopen jaren versterkt nu social media in 2026 enorme populariteit heeft — waardoor meer niet-professionele aanbieders reizen promoten en verkopen. Anja Bos kaartte het recent aan op LinkedIn en kreeg bijval uit de sector.

Waarom dit een probleem is: het ontbreken van verplichte garanties en deskundigheid brengt financiële risico’s en veiligheidsproblemen voor reizigers met zich mee. Professionele touroperators zien oneerlijke concurrentie ontstaan omdat gelegenheidsaanbieders vaak op kosten van die wettelijke verplichtingen besparen. Brancheorganisaties vinden dat het organiseren van reizen geen vrijblijvende hobby is maar gereguleerde dienstverlening met consumentenbescherming als doel.

Wat wordt eraan gedaan:
- ACM (toezichthouder): benadrukt dat aanbieders die pakketreizen verkopen aan wettelijke verplichtingen moeten voldoen en dat consumenten zelf moeten checken of een reisorganisatie is aangesloten bij een garantiefonds. De ACM zegt weinig meldingen uit deze hoek te ontvangen; toezichthandhaving is risicogericht en afhankelijk van meldingen, ernst en maatschappelijk belang. Afhankelijk van de situatie kan dat leiden tot waarschuwingen, aanwijzingen, dwangsommen of boetes.
- ANVR: hanteert een intern ‘piepsysteem’ waarmee leden illegale aanbieders signaleren. Bij melding volgt meestal eerst contact en de suggestie om zich aan te sluiten bij een brancheorganisatie; zonodig wordt de zaak gemeld bij ConsuWijzer of rechtstreeks bij de ACM.
- VvKR: richt zich op voorlichting en preventie. De vereniging biedt een handboek, masterclasses en webinars voor startende reisorganisaties en probeert bewustwording te kweken in niches zoals retreats. Secretaris Marleen Nijdam benadrukt dat veel starters ‘het niet weten’ en soms niet willen weten, wat risico’s voor reizigers vergroot.

Advies en oproep: branchepartijen roepen consumenten op om vóór boeking na te gaan of een aanbieder bij een garantiefonds is aangesloten (via sites als ConsuWijzer/ACM) en vragen collega’s en klanten om illegale aanbieders te melden. Brancheorganisaties willen potentiële aanbieders liever begeleiden naar een juiste aansluiting dan ze buiten de regels te zien opereren.

Korte conclusie: de groei van niet-professionele reisaanbieders veroorzaakt risico’s voor reizigers en oneerlijke concurrentie. De oplossing ligt deels bij betere voorlichting en aansluiting bij garantie- en verzekeringsregelingen, en deels bij het melden en risicogericht handhaven door toezichthouders en brancheorganisaties.