Ondernemersvraag: waarom krijgt het mkb geen voorrang op het overvolle stroomnet?
In dit artikel:
Mkb‑ondernemers lopen tegen het volle elektriciteitsnet aan wanneer ze willen uitbreiden: benodigde vermogenstoenames of nieuwe aansluitingen zijn in veel regio’s niet snel beschikbaar door netcongestie. Sinds 1 januari gelden er nieuwe voorrangsregels voor het toewijzen van schaarse capaciteit, maar die regels bieden geen voorkeurspositie voor het mkb.
De regels, ingevoerd om beperkte netcapaciteit systematisch toe te kennen, richten zich vooral op projecten met een groot maatschappelijk nut of met urgentie — bijvoorbeeld vitale infrastructuur, woningbouw en soms projecten die de energietransitie versnellen. Daardoor blijven compacte handelsondernemingen en veel industriële mkb‑uitbreidingen buiten de hogere prioriteitscategorieën en belanden ze op de reguliere wachtlijsten.
Voor ondernemers betekent dat langere wachttijden en onzekerheid over investeringen en groeiplannen. Netbeheerders en de landelijke regie bepalen in welke volgorde aanvragen worden behandeld; de nieuwe procedure moet transparanter en voorspelbaarder zijn, maar verandert de feitelijke schaarste niet. Als gevolg daarvan zoeken bedrijven alternatieven: opsplitsen van plannen, tijdelijke oplossingen, eigen energieopwekking en opslag of het zoeken naar locaties met nog vrije capaciteit.
Praktische opties voor mkb’s zijn onder meer: vroegtijdig overleg met de netbeheerder over beschikbare capaciteit en inschrijvingen; investeren in lokale zonnepanelen met batterijopslag of laadmanagement om minder afhankelijk te zijn van extra aansluitvermogen; samenwerking in collectieve projecten of verplaatsing naar gebieden met minder congestie. Ook brancheorganisaties kunnen proberen via beleid en lobby aandacht te vragen voor de positie van het mkb in toekomstige prioriteringsregels.
Kortom: de nieuwe voorrangsregels (sinds 1 januari) brengen meer structuur in de verdeling van schaarse netcapaciteit, maar maken geen uitzonderingen voor mkb‑uitbreidingen. Daardoor blijven kleinere bedrijven vaak achter in de rij en zullen zij naar alternatieven of beleidsveranderingen moeten zoeken om groei mogelijk te maken.