Ondernemende Maxime (34) uit Assen hield altijd zelf de regie
In dit artikel:
Maxime van der Laan (geboren 23 december 1991) was een ondernemende Assenaarse die bekendstond om haar liefde voor zoetigheid en haar twee winkels: delicatessenzaak Maxime Delicatessen en snoepwinkel Spekjes & Zuurtjes. De delicatessenzaak runde ze samen met haar moeder; de snoepwinkel startte ze in 2022 naast de delicatessenwinkel en kortstondig met een filiaal in Hoogeveen waar haar zus Rochelle werkte. Na tegenvallende resultaten in Hoogeveen keerde Rochelle terug naar het filiaal aan het Ceresplein; na Maximes overlijden zetten moeder en zus de winkels voort, zoals Maxime had gewild.
Opgegroeid in Marsdijk, Assen, viel Maxime al jong op door haar zelfstandigheid en creativiteit: tekenen, knutselen en een fascinatie voor bruidsjurken. Na een grafische opleiding en arbeidsjaren in kaasspeciaalzaken op de markt, gooide ze in 2016 het roer om en opende ze haar eigen winkel aan het Ceresplein. Haar stijl moest eerst strak en wit zijn, maar na advies van leveranciers maakte ze de inrichting warmer en kleurrijker, een verandering die ze persoonlijk doorvoerde. Tijdens de coronaperiode groeide de online verkoop sterk doordat veel bedrijven en particulieren cadeaupakketten bestelden; dat vergde lange werkdagen van Maxime en haar moeder.
Persoonlijk genoot Maxime van kleine uitjes: treintrips naar Amsterdam voor een ijsje, samen koken en cocktails met haar vriend Dennis Reit (die ze via een datingapp leerde kennen begin 2023) en diners bij Wielercafé Koers. Ze was een trotse tante van Luca en Noah en liep met plezier evenementen als de Avond4Daagse mee. Toen de verhuurder van haar eerste pand onverwacht de huur opzegde, vond ze voor het najaar een nieuw pand aan de Oudestraat en begon met de verbouwing.
In de drukke maanden november en december voelde ze hevige beenpijn; eind december leidde een bezoek aan het Wilhelmina Ziekenhuis Assen tot de schokkende diagnose: uitgezaaide baarmoederhalskanker. Na opname op 10 januari en vervolgbehandelingen in het UMCG verergerde haar toestand; op 19 januari trok ze alle apparaten weg en zei: “Ik ga dood.” Op haar laatste avond in het UMCG gaf ze en Dennis elkaar op 20 januari het ja-woord. Drie dagen later overleed ze thuis, in de armen van haar man.
Haar levenslust, ondernemerschap en aandacht voor kwaliteit bleven zichtbaar tot het einde: haar laatste wensen — onder meer een begrafenis in een galajurk en een bijeenkomst met haar favoriete lekkernijen — werden besproken, en haar familie zet haar winkels voort als eerbetoon aan haar.