'Ondanks extra geld staat cultuur onder druk. Daarmee verliest Amsterdam zijn stem in de wereld'

In dit artikel:

Paroollezer Melvin Keijzer waarschuwt dat Amsterdamse cultuurinstellingen op scherp staan, ondanks dat het Rijk in de miljoenennota 2025 structureel 559 miljoen euro per jaar uittrekt voor de culturele basisinfrastructuur (een toename van 146 miljoen ten opzichte van 2021–2024). In de praktijk betekent dat echter niet automatisch meer geld voor projecten: gemeenten hebben te maken met generieke bezuinigingen en extra taken, en sectoranalyses tonen dat cultuureducatie, na correctie voor inflatie, juist minder middelen ontvangt.

De effecten zijn al zichtbaar in de stad: het Amsterdams Fonds voor de Kunst meldt dat subsidieaanvragen 1,4 keer zo hoog zijn als het beschikbare bedrag. De danssector vroeg 4,6 miljoen euro aan, terwijl er slechts 3,1 miljoen beschikbaar was, waardoor uitstekende gezelschappen onderling moeten concurreren om te overleven. Keijzer stelt dat dit het fundament aantast van instellingen als de Nationale Opera & Ballet en het erfgoed van makers als Hans van Manen, die wereldwijd de reputatie van Amsterdam mee hebben vormgegeven.

Als oplossing pleit hij voor een dubbele inzet: meer structurele subsidies die zekerheid bieden, én een derde geldstroom — denk aan private fondsen, sponsoring, filantropie en verdienmodellen — die ruimte biedt voor innovatie en continuïteit. Kunst vraagt jarenlange toewijding en langdurige investeringen; zonder die bescherming verliest Amsterdam volgens hem niet alleen artistieke kwaliteit maar ook haar internationale stem en identiteit.