Omzien naar Omtzigt

In dit artikel:

In een straatboekenkastje treft de schrijver een exemplaar van Pieter Omtzigts Een nieuw sociaal contract (2021), negende druk, met een bladwijzer op pagina 94 — een subtiele reminder van Omtzigts snelle opkomst en zichtbaarheid vier jaar geleden. Tijdens zijn afscheid in mei ontving hij in de Tweede Kamer lovende woorden, onder meer van voorzitter Martin Bosma, en droeg Omtzigt het leiderschap van NSC over aan Nicolien van Vroonhoven met de overtuiging dat zijn ideeën over bestaanszekerheid en goed bestuur in goede handen waren.

Die belofte viel echter snel uiteen. Waar NSC bij de verkiezingen nog twintig zetels behaalde, staat de partij nu in de peilingen op nul tot één zetel. Interne spanningen en het gevoel door coalitiepartners te worden tegengewerkt spelen een rol, maar columnisten wijzen ook op een bredere oorzaak: gematigde politici die populisten aan de macht helpen. Omtzigt zelf keerde zich richting samenwerking met Geert Wilders — een keuze die bedoeld was om invloed te verwerven, maar volgens oud-NSC-Kamerlid Femke Zeedijk berustte op de misvatting dat Wilders zich zou laten binden door afspraken.

Het gevolg is bittere ironie: Wilders staat sterker, de regering en NSC verkeren in moeilijkheden en Omtzigt zoekt inmiddels naar een nieuwe rol buiten de partij. De episode illustreert hoe korte politieke triomfen kunnen omslaan wanneer strategische inschattingen mislopen.