Oliver Sacks' beroemde patiëntverhalen gingen vaak over hemzelf

In dit artikel:

Neurowetenschapper en bestsellerauteur Oliver Sacks (1933–2015) bewerkte de casussen van zijn patiënten in zijn boeken en voorzag die verhalen van aspecten van zijn eigen persoonlijkheid en problemen, blijkt uit aantekeningen in zijn dagboeken. Sacks erkende dat hij in zijn beschrijvingen niet louter feitelijke rapporten afleverde maar ook verhalende, verbeelde representaties gebruikte: “Ik beschrijf symbolische versies van mijzelf.”

Die openheid uit de dagboeken benadrukt dat zijn beroemde patiëntportretten niet altijd strikt neutrale medische verslagen zijn, maar eerder literair bewerkte casestudies waarin de auteur zelf als figuur doorklinkt. Voor lezers en vakgenoten verandert dit iets aan de interpretatie van Sacks’ oeuvre: zijn boeken functioneren zowel als populaire neurobiologie als persoonlijke reflecties, maar roepen ook vragen op over de grens tussen journalistieke of wetenschappelijke preciesheid en artistieke vrijheid bij het vertellen van andermans verhaal.