NU+ | Richard Krajicek ziet eindelijk zijn zoon tennissen in Ahoy: 'Heel bijzonder'
In dit artikel:
Richard Krajicek, Wimbledon-winnaar (1996) en sinds enkele jaren toernooidirecteur van de ABN AMRO Open in Rotterdam Ahoy, ziet dit weekend iets onverwachts: zijn zoon Alec Deckers (25) tennist in de kwalificaties van het toernooi waarvoor Krajicek zelf in 1991 debuteerde en dat hij later twee keer won (1995 en 1997). Krajicek reageert emotioneel op de wildcard die de tennisbond aan Alec gaf: "Die droom leek ver weg."
Als directeur moest Krajicek dit jaar al incasseren dat sterspelers Carlos Alcaraz en Alexander Zverev zich afmelden. Maar het nieuws dat zijn zoon alsnog een kans krijgt om in Ahoy te spelen, raakte hem persoonlijk meer. Alec, die eerder als hitting partner in Ahoy werkte, staat nu als nummer 636 op de wereldranglijst geregistreerd en krijgt een herkansing in de kwalificaties, waar hij het onder meer opneemt tegen spelers uit de top honderd.
De achtergrond: Krajicek kijkt terug op een moeizame start in Rotterdam. Hij verloor zijn debuutwedstrijd in 1991 van de ervaren Rus Andrei Chesnokov en kende in 1992 een conflict met toenmalig directeur Wim Buitendijk over startgeld, wat ertoe leidde dat hij dat jaar afwezig was. Ook in 1993 en 1994 sneuvelde hij direct, en de pers en publiek praatten hem soms weg — hij werd zelfs uit het stadion uitgefloten. Die ervaringen leerden hem omgaan met druk: later, bij zijn tweede titel in 1997, veranderde de houding van de fans en droegen zij hem naar de zege.
Krajicek spreekt ook open over persoonlijke worstelingen: een moeizame relatie met zijn Tsjechische vader Petr, en psychologische begeleiding in de jaren negentig op aanraden van coach Rohan Goetzke. Die hulp, destijds nog taboe in de sport, hielp hem mentale ballast kwijt te raken en volwassen te worden — een proces waarbij ook zijn vrouw Daphne een belangrijke rol speelde.
Over Alec zegt Krajicek dat hij altijd afstand heeft proberen bewaren van de tennisloopbaan van zijn zoon; Alec draagt bewust de naam van zijn moeder. De jongeman kampte regelmatig met blessures en heeft in het afgelopen decennium geen volledig seizoen kunnen spelen; een recente kwetsuur hield hem tien maanden aan de kant. Oude coach Rohan zou zelfs gezegd hebben dat Alec op sommige punten harder is getroffen dan Krajicek ooit was. Toch blijft Alec zelfverzekerd: toen zijn vader hem ooit voorstelde te stoppen, antwoordde hij: "Nee, ik voel dat ik nog niet klaar ben." Igor Sijsling fungeert als begeleider; Krajicek helpt op verzoek nu vaker als coach en zal zaterdag in Ahoy zowel zijn rol als directeur vervullen als supporter van zijn zoon.
Krajicek zelf hoopt dit jaar ook op herstel: een jaar na een speciale hartoperatie wacht voor hem in mei het oordeel of hij weer kan fietsen in de bergen. Voor beiden geldt volgens hem hetzelfde simpele verlangen: een jaar zonder blessures of operaties. De kwalificatiepartij van Alec in Rotterdam is voor het paar niet alleen sportief maar ook emotioneel beladen — 35 jaar na het debuut van de vader staat de zoon eindelijk ook in Ahoy.