NU+ | Oranjekeeper Lize Kop was bijna gestopt: 'Kon geluid van bestek niet aan'

In dit artikel:

Lize Kop staat deze interlandperiode als doelvrouw van Oranje in de schijnwerpers, maar de weg naar haar huidige vorm ging over diepe dalen. Drie weken geleden raakte ze bij Tottenham Hotspur in een duel met London City Lionesses hard gebotst tegen haar hoofd; het incident activeerde herinneringen aan twee eerdere, slepende hersenschuddingen rond de Olympische Spelen van 2021. Toen speelde Kop door terwijl ze klachten had, maar uiteindelijk hielden wekenlang bedrust en overprikkeling aan: harde geluiden en zelfs het geluid van bestek in de vaatwasser waren te veel. Ze kwam in seizoen 2021/22 nauwelijks aan spelen toe (vijf wedstrijden) en ervoer zo’n zware periode dat ze zich afvroeg of stoppen met voetbal een optie was. “Ik zag de uitweg niet meer,” zei ze daarover.

Kop vond uiteindelijk een uitweg door haar herstelaanpak radicaal te veranderen. In plaats van zich te richten op terugkeer naar wedstrijden als primair doel, concentreerde ze zich op het terugwinnen van basale dagelijkse vaardigheden en op het opnieuw ‘mens’ worden in plaats van alleen maar sporter. Die mentaliteitsverandering gaf haar lichaam de ruimte om echt te herstellen. Daarnaast werkte ze met een psycholoog en onderging EMDR-therapie om de traumatische lading van eerdere klappen te verwerken en emoties los te koppelen van huidige ervaringen.

De recente botsing was een belangrijke test: Kop kon na de klap aanvoelen dat het niet automatisch opnieuw een langdurige hersenschudding hoefde te betekenen. Ze maakte de wedstrijd tegen London City Lionesses uit en miste sindsdien geen duel; afgelopen vrijdag keepte ze tegen Portugal en dinsdagavond lijkt ze opnieuw te starten in de oefenwedstrijd tegen Zuid-Korea, ditmaal met een beschermend neusmasker. De fysieke wond (een gebroken neus) en het aanhoudende vertrouwen dat de situatie verschillend was van 2021 leveren haar nu weer stabiliteit op.

Kort samengevat: Kop doorstond een bedreigende periode van langdurige klachten en existentiële twijfel, herstelde door meer aandacht voor dagelijkse normaliteit en mentale begeleiding, en keert sterker terug naar het internationale podium — met meer vertrouwen in haar eigen lichaam en copingvaardigheden.