Onhoudbare situatie dreigt voor Erdogan én Turkse oppositie
In dit artikel:
Burgemeester van Istanboel Ekrem Imamoglu staat centraal in een omvangrijke rechtszaak tegen lokale CHP-politici die door critici als politiek gemotiveerd wordt bestempeld. Vorig jaar werd Imamoglu gearresteerd, kort nadat hij had aangekondigd in 2028 naar het presidentschap te willen streven. In totaal worden 408 bestuurders vervolgd; stadsplanner Bugra Gökce is een van hen en moest in het voorjaar van 2025 zelfs in de gevangenis trouwen. Gökce wordt beschuldigd van valsheid in geschrifte en fraude, ook al werkte hij niet voor de gemeente tijdens de veronderstelde overtredingen. Imamoglu zit, samen met 107 andere beklaagden, nog steeds vast.
Politicologen zien in de zaak een patroon van juridische repressie: volgens hen gebruikt de regering onder president Recep Tayyip Erdogan de rechtspraak om tegenstanders uit te schakelen. De benoeming van aanklager Akin Gürlek — die het geval rond Imamoglu leidde — tot minister van Justitie versterkt die indruk en wordt door tegenstanders gezien als een waarschuwing dat vergelijkbare showprocessen kunnen volgen.
Experts waarschuwen dat Turkije hierdoor steeds meer richting autoritaire landen als Rusland en Belarus opschuift, waar verkiezingen weinig betekenis hebben omdat tegenstanders worden weggezet. Die ontwikkeling baart ook Europa zorgen, maar Brussel zou daar onvoldoende tegen optreden. De onderdrukking is deels een reactie op de verzwakte positie van Erdogan en zijn AKP: aanhoudende economische problemen en hoge inflatie hebben de partij kiezers gekost, waardoor repressieve maatregelen worden ingezet om de oppositie te neutraliseren.
De campagne tegen lokale oppositiefiguren beperkt zich niet tot Istanboel; in meerdere steden zijn burgemeesters gearresteerd of worden afzettingsprocedures gevoerd. Analisten benadrukken dat zulke maatregelen op korte termijn de politieke ruimte verkleinen, maar op langere termijn risico’s voor de regering kunnen scheppen als de economie blijft verslechteren—wat de oppositie juist kan versterken.