NU+ | 'Nieuwe' Formule 1 heeft afscheid genomen van zijn greatest hits

In dit artikel:

Suzuka toonde deze week in scherpe beelden wat veel fans al vreesden: de technisch gewijzigde Formule 1‑auto’s halen de pittoreske rijdersuitdagingen van vroeger onderuit. Op vrijdag in de tweede training passeerde Oscar Piastri de beruchte 130R nog met ongeveer 291 km/u — fors langzamer dan de 311 km/u waarmee een McLaren die bocht vorig jaar voluit nam. De snelheidsafname is ook zichtbaar bij de laatste chicane (circa 40 km/u langzamer) en in de S‑bochten van de eerste sector (ongeveer 30 km/u minder). Waar coureurs vroeger op het scherpst van de snede limiteerden op grip en aerodynamica, wordt nu vooral met batterijen en energiebeheer gespeeld.

Die verschuiving maakt racen minder een test van stuurmanschap en meer een spel van wanneer je energie oplaadt en loslaat. Kwalificaties dreigen hun legendarische status te verliezen: een poleronde zoals die van Max Verstappen vorig jaar zou bij de nieuwe auto’s halverwege een lege accu kunnen betekenen. De FIA voerde een kleine ingreep door, maar dat veranderde weinig aan de fundamentele probleemstelling.

Gevolg is dat bekende racesegmenten — Eau Rouge, Maggotts‑Becketts, het Scheivlak, en eerder al bochtencombinatie 9/10 in Melbourne — minder spectaculair dreigen te worden. Teams winnen tijd door slimme ‘deployment’ op specifieke plekken, waardoor klassieke kwaliteiten als precies remmen, insturen en gasgeven minder zwaar meewegen. Namen als Verstappen, Leclerc, Hamilton en Russell blijven bepalend, maar hun impact wordt vaker geflatteerd door technische strategieën dan door puur rijderschap. De vraag is wat er overblijft van F1‑klassiekers als de regie steeds meer door de accu en de engineers wordt bepaald.