NU+ | Deze amateurvoetballers zijn homoseksueel: 'Jarenlang wist niemand het'

In dit artikel:

Naar aanleiding van uitspraken van de Australische profvoetballer Joshua Cavallo deelden twee NU.nl-lezers hun ervaringen met homofobie in het amateurvoetbal. Dennis Langelaan (34) en Yannick Coenen (21) vertellen hoe hun seksuele geaardheid door de jaren heen hun plek in teams beïnvloedde en wat zij nodig vinden om zich veilig te voelen op veld en in de kleedkamer.

Dennis kwam rond zijn zeventiende uit de kast in een selectieteam en kreeg vooral verbaasde, maar veelal positieve reacties; incidentele opmerkingen zoals “jij bent toch die homo?” bleven bij woorden. Zestien jaar later speelt hij in een vriendenteam met jongere spelers. Hoewel hij zich over het algemeen geaccepteerd voelt, hoort hij nog regelmatig het woord ‘homo’ als grap of scheldwoord. Hij pakt zulke opmerkingen meestal meteen aan, wat vaak de spanning wegneemt en soms ook excuses oplevert. Dennis benadrukt dat zijn identiteit geen onderwerp hoeft te zijn, maar dat het voor anderen die niet uit de kast durven komen wél pijn kan doen.

Yannick groeide op in een clubcultuur die hij omschrijft als macho; woorden als ‘homo’ en ‘ben je een wijf of zo’ waren er gewone scheldwoorden. Hij hield zijn geaardheid lang voor zich en stuurde in een periode van heimelijke verliefdheid zelfs anoniem een Valentijnskaart naar een teamgenoot. Nadat hij thuis uit de kast kwam op zijn zestiende, durfde hij dat niet meteen op de club te vertellen. Dat geheim kostte hem emotioneel: hij merkte blikken, afstandelijkheid en de druk om een rol te spelen om “gewoon” over te komen. Inmiddels speelt Yannick in een studententeam in een andere stad waar hij open is en volledig kan meekomen; die acceptatie heeft zijn spel en plezier in voetbal vergroot. Hij werkt daarnaast mee aan een theatervoorstelling om verhalen van LHBT+-sporters zichtbaar te maken en bewustzijn te vergroten.

Beide mannen pleiten voor meer begrip binnen voetbalclubs: taalgebruik dat ‘homo’ als scheldwoord normaliseert, schaadt spelers, vooral zij die nog niet uit de kast zijn. Volgens hen draait het uiteindelijk om gelijke toegang tot sport en de mogelijkheid om vrijuit te spelen, ongeacht wie je bent of van wie je houdt. Clubs en omstanders spelen een belangrijke rol in het veranderen van cultuur en het bevorderen van inclusiviteit.