NU+ | Koersdirecteur stopt bij Amstel Gold Race: 'Gooi de computer in het water'

In dit artikel:

Leo van Vliet (70) neemt zondag na dertig jaar afscheid als koersdirecteur van de Amstel Gold Race. Onder zijn leiding groeide de klassieker van een nationale wegwedstrijd uit tot een internationaal aansprekend evenement met een vaste vrouwenwedstrijd. Van Vliet noemt het werk zijn trots en emotioneel hoogtepunt: "Het is echt mijn kindje."

Zijn verbondenheid met de koers lijkt bijna voorbestemd — van vroegere rijdersjaren voor ploeg Amstel Bier tot het vinden van lege Amstel-flesjes onder een huis in Spanje — en hij bekleedt de functie al drie decennia. Tijdens die periode beleefde hij zowel glorievolle successen als lastige incidenten. Twee momenten noemt hij zelf als top: de spectaculaire zege van Mathieu van der Poel in 2019, die de wedstrijd wereldwijd deed ontploffen, en de hectische editie van 2010 toen de uitbarsting van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull het luchtruim sloot en televisiehelikopters niet konden opstijgen. Van Vliet regelde toen via de burgemeester van Valkenburg en diens zoon, destijds minister, uitzonderingen zodat helikopter en vliegtuig alsnog konden vliegen.

Niet alles verliep vlekkeloos. Na Van der Poels overwinning ontving Van Vliet een reprimande van de UCI vanwege zijn enthousiasme bij de finish. Eerder kreeg hij ook stevige kritiek toen hij tijdens de race lange tijd voor winnaar Tadej Pogačar reed; sommigen suggereerden dat hij de Sloveen moedwillig uit de wind hield. Daarnaast noemt hij 2003 als zijn "slechtste uurtje": toen leek het mannen- en vrouwenpeloton elkaar bijna te kruisen, waardoor de dameswedstrijd moest worden ingekort.

Na zijn afscheid draagt Tom Dumoulin het stokje over. Van Vliet vertrekt zonder zorgen naar zijn huis aan de Costa Blanca en heeft meteen een trip naar Curaçao gepland. Hij verwacht zich niet snel te vervelen: modelbouw is zijn grote passie, waarbij hij zelfs het oude familie-afvalverwerkingsbedrijf op schaal nabouwde en plannen heeft voor nog complexere spoorbaanprojecten. In zijn Amsterdamse woonboot, met uitzicht op de Amstel, mijmert hij over de toekomst — en maakt hij alvast duidelijk dat hij niets zal missen aan het constant "aan" moeten staan. Zijn computer gaat volgens hem nog het water in; de rivier zelf blijft als rode draad in zijn leven aanwezig.