NU+ | Rauwe en volkse kant van poenerige CL-finalist PSG: 'Fuck Marseille'

In dit artikel:

Paris Saint-Germain (PSG), jarenlang gedomineerd door Qatarese investeringen sinds de overname in 2011, staat zaterdagavond voor het eerst in de Champions League-finale, ditmaal tegen Internazionale in München. Ondanks het imago als glamourclub dankzij sterren als Neymar, Mbappé en Messi, blijkt PSG veel volkser en rauwer dan verwacht. Jean-Paul Rison, Utrechtse sportjournalist en fan, ondersteunt de club al van vóór de Qatarese overname, toen PSG nog haast degradeerde en vooral bekend stond om spelers als Ronaldinho en Jay-Jay Okocha.

De club ontstond in 1970 uit een fusie van Paris FC en Stade Saint-Germain, gesteund door Franse voetbalbond en stadsbestuur om Parijs een grote voetbalclub te geven. Vóór de olie-investeringen kende PSG wisselvallige periodes met enkele landstitels, zoals in 1985 en 1994, maar ook dieptepunten, bijvoorbeeld in 2009/2010 toen de club zestiende eindigde en het stadion geteisterd werd door ernstige supportersrellen tussen extreemrechtse en multiculturele groepen. Na de Qatarese overname werden fanatieke supportersgroepen verbannen, wat tijdelijk leidde tot een sfeerloos Parc des Princes, maar inmiddels zijn ultra's weer welkom om de ploeg te steunen.

PSG weerspiegelt een scherpe tegenstelling: enerzijds de mondaine allure met filmsterren en chique fanshops op de Champs-Élysées, anderzijds een rauwe en diverse achterban uit de Parijse banlieues, waar kinderen vol passie in PSG-shirts voetballen. Die mix van culturen is terug te zien op de tribunes, waarbij raciale en sociale diversiteit het gezicht van de club bepaalt. Voormalig spits Kees Kist, die in de jaren tachtig voor PSG speelde, ervaart deze verbondenheid nog steeds; hij werd vorig jaar bij een thuiswedstrijd warm onthaald en voelt zich ‘monsieur Kist’ in Parijs.

Terwijl PSG speelt voor hun eerste Europese titel, symboliseert dit ook een mijlpaal voor een club die jarenlang heeft gestreden om erkenning, met een omvangrijke geschiedenis die verder reikt dan alleen de recente gouden jaren. Jean-Paul Rison zal de finale live bijwonen in München, gedreven door een diepgewortelde passie die teruggaat naar de tijden waarin PSG nog geen onbetwiste topclub was, maar vooral een club met karakter en volksverbondenheid.