NU+ | Excelsior-speler Yegoian woonde in azc: 'Slecht nieuws kan altijd komen'

In dit artikel:

Irakli Yegoian groeide na een lange omweg uit tot profvoetballer. De 22-jarige Georgische international woont inmiddels met zijn vriendin en pasgeboren zoon bij Rotterdam en speelt voor Excelsior. Zijn ontwikkeling werd mede gevormd door zijn jeugd in Nederlandse asielzoekerscentra.

Toen Yegoian vijf jaar oud was, vluchtte hij met zijn ouders en zus vanuit Tbilisi naar Nederland. Elf jaar lang verbleef het gezin op verschillende locaties, van Markelo tot Den Helder, terwijl het wachtte op duidelijkheid over een verblijfsvergunning. De vele verhuizingen waren niet eenvoudig, maar Yegoian herinnert zich ook de vrijheid en de vele vriendschappen in de centra. Hij kon er buiten voetballen, basketballen en spelen zonder verkeer om zich heen.

De onzekerheid drukte vooral op zijn ouders. Yegoian merkte hun spanning, hoewel zij daar weinig over spraken. Volgens hem duurde de procedure uitzonderlijk lang, mede door kwesties rond het kinderpardon en de IND. Zijn ouders mochten in die periode bovendien niet werken.

Ook als jeugdspeler bleef hij met die omstandigheden verbonden. Een busje van Ajax haalde hem op bij het azc in Den Helder. Tijdens zijn periode bij FC Twente woonde hij doordeweeks in een gastgezin, maar keek hij uit naar de weekenden met zijn familie. De drukte in de centra en zijn sterke bewijsdrang zorgden soms voor onrust, die hij meenam naar het veld. Gesprekken, onder meer met een sportpsycholoog, hielpen hem daarin een betere balans te vinden.

Na zijn vertrek bij Ajax en een mislukte doorbraak bij FC Twente bleef Yegoian volhouden. Via Vitesse belandde hij bij Excelsior, waar hij zich vorig seizoen op eredivisieniveau handhaafde. Bij de start van de nieuwe competitie scoorde hij meteen in de 0-4-overwinning op Cambuur. In juni maakte hij zijn debuut voor Georgië, tot grote trots van zijn vader.

Zijn vastberadenheid symboliseert hij met een papakha, een traditionele Georgische muts van schapenvacht. Na een doelpunt tegen NAC wilde hij die opzetten, maar scheidsrechter Serdar Gözübüyük liet dat niet toe. Yegoian droeg de muts daarom tijdens het interview na afloop. Voor hem staat het hoofddeksel voor vechtlust en volhouden.

Hoewel hij erkent dat wonen in een azc zwaar kan zijn, kijkt Yegoian zelf met waardering op die periode terug. Hij vindt dat zijn jeugd hem een andere, minder materialistische blik gaf en benadrukt dat vluchtelingen ook een nieuw bestaan proberen op te bouwen.