NS belooft op papier toegankelijkheid maar in de praktijk zijn er onneembare drempels
In dit artikel:
De toegankelijkheid in Nederland blijft achter, zowel online als offline. Wettelijk moet de overheid het goede voorbeeld geven, maar jaren na invoering van regels voldoet slechts een klein deel van de overheidswebsites volledig aan de eisen; een groot deel is onbruikbaar voor mensen met beperkingen. Omdat dit vooral digitaal speelt, krijgt het weinig zichtbare aandacht. Fysieke drempels krijgen meer aandacht: zo besteedden tv-programma’s recent aandacht aan de verwarrende en uiteenlopende regels rond gehandicaptenparkeerkaarten, waardoor mensen hun bewegingsruimte verliezen.
De directe aanleiding voor dit stuk is een persoonlijke treinervaring op dezelfde dag: een geplande reis van Den Haag Centraal naar Breda met een minder mobiele medereiziger liep mis na een aanrijding met een dier. Treinen tussen Den Haag HS en Centraal vielen uit en reizigers werden naar Den Haag Hollands Spoor omgeleid. Hoewel er volgens de schrijver voldoende reistijd was, ontstond er een reeks problemen. Aanvankelijk stond de trein op perron 1 (met alleen een lift, geen roltrappen); kort voor vertrek veranderden de borden plots naar perron 5 zonder omroeping. Met kapotte roltrappen, een niet direct beschikbare lift en langzamere medereiziger lukte het niet op tijd over te steken. De trein vertrok terwijl deuren al gesloten waren; meerdere minder mobiele reizigers ondervonden hetzelfde. Een volgende trein kon niet worden genomen vanwege een prijsdeal die eerdere reserveringen beperkte, waarna de groep terugkeerde naar huis.
De schrijver legt de verantwoordelijkheid bij NS en ProRail: niet vanwege de oorspronkelijke verstoring, maar vanwege de manier waarop die werd afgehandeld — te late communicatie, niet wachten op langzamere reizigers en onvoldoende rekening houden met bekende toegankelijkheidsproblemen op het station (onder andere kapotte roltrappen bij perroneilanden 3–4 en 5–6). Daarnaast signaleert hij dat ProRail plannen heeft die de situatie mogelijk verergeren, waartegen onder meer de Fietsersbond in verzet komt.
Kernboodschap: toegankelijkheid is meer dan aangepaste gebouwen en materieel; het is ook dienstverlening. In verstoringssituaties moet personeel ruimte bieden, luisteren, wachten of helpen waar nodig. NS en ProRail worden opgeroepen die verantwoordelijkheid serieus te nemen en juist op kritieke momenten écht bij te dragen aan gelijke toegang.