'No Good Men' overtuigt niet als komisch-feministische film

In dit artikel:

De filmrecensie bespreekt *No Good Men* van Shahrbanoo Sadat, die zich afspeelt in de maanden voor de val van Kabul in 2021. Hoofdpersonage Naro is een van haar man gescheiden cameravrouw bij Kabul News. Ze is ervan overtuigd dat er geen goede man bestaat, gebaseerd op haar ervaringen met haar vader, broer en ontrouwe echtgenoot. Journalist Qudrat, haar collega, lijkt haar aanvankelijk op andere gedachten te brengen. Hun relatie maakt Naro’s opvattingen echter dubbelzinnig: ze verwerpt ontrouw bij haar eigen man, maar geniet wel van haar verhouding met de getrouwde Qudrat.

Volgens de recensent wil Sadat feminisme, romantiek, komedie en de politieke ondergang van Afghanistan combineren, maar wordt de film daardoor een weinig samenhangend ‘Zwitsers zakmes’. De centrale vraag over goede en slechte mannen leidt niet tot een diepere analyse van het patriarchaat of van de structuren die genderrollen bepalen. Naro blijft vooral haar oorspronkelijke overtuiging bevestigen; gesprekken, personages en relaties krijgen volgens de schrijver te weinig diepgang.

Ook de komedie overtuigt de recensent nauwelijks. Dialogen zouden kunstmatig klinken, de reconstructie van Kabul in Duitsland zou weinig geloofwaardig zijn en de nieuws- en politiebeelden blijven volgens hem oppervlakkig. Wel waardeert hij enkele herkenbare momenten en de warme scènes tussen Naro en Qudrat. Het tragische einde, waarin de val van Kabul en de overwinning van de Taliban centraal staan, geeft de film een belangrijke politieke lading, maar verbreekt volgens de recensie de verbinding met het oorspronkelijke romantisch-komische verhaal.

De film werd vertoond tijdens de opening van de Berlinale en kreeg in Nederland brede aandacht. De recensent erkent Sadats intelligentie, moed en feministische ambitie, maar vindt dat de combinatie van genres en thema’s uiteindelijk leidt tot een middelmatige film die haar interessante vragen niet tot volle ontwikkeling brengt.