Nioh 3
In dit artikel:
Nioh 3 is een voortzetting van Team Ninja’s beproefde actie-RPGformule: wie de eerdere delen waardeerde, zal weinig verrassends maar veel plezier vinden; wie dat niet deed, kan het gerust laten. De schrijver speelde eerst de demo (ongeveer zeven uur) en later het recensie-exemplaar. Het spel bestaat uit vier ‘acts’ die verschillende periodes van de Japanse geschiedenis bestrijken, van de Sengoku- tot de Bakumatsu-periode. Jij, begeleid door een spirit guardian, moet het tij keren voor een nieuw shogunaat, terwijl je jongere broer Kunimatsu zich tegen je keert en met Yokai samenzweert.
Gameplay en combat vormen de kern van Nioh 3. Nieuw is de mogelijkheid om te schakelen tussen twee speelstijlen: samoerai (gebaseerd op stances, parry/deflect en zwaardtechniek) en ninja (sneller, gericht op Ninjutsu, ontwijken en gadgets zoals shurikens en bommen). Beide stijlen hebben eigen wapens en uitrusting — van odachi’s, speren en bijlen tot kusarigama’s, talons en tonfa’s — en het wisselen tussen stijlen wordt gestimuleerd, onder andere om niet-blokbare ‘burst attacks’ te pareren door op het juiste moment van stijl te veranderen.
Het loot-systeem is hetzelfde verslavende verzamelen als voorheen: na ieder gevecht valt er een stroom aan items met verschillende zeldzaamheid, wat veel kruimwerk oplevert om beide builds te optimaliseren. Dat lootersaspect doet denken aan Borderlands of Diablo — je wisselt vaak snel van wapen omdat er steeds betere exemplaren opduiken. Een slimme aanpak is om in hogere-level gebieden alvast Yokai op te ruimen om zo betere drops te bemachtigen.
De wereldopbouw noemt Team Ninja zelf ‘open veld’ in plaats van ‘open wereld’: er zijn vier uitgestrekte regio’s met uiteenlopende zij-activiteiten (bases veroveren, krachtige vijanden jagen, katten zoeken, geheime baasgevechten, handelaars, hot springs). Die indeling voorkomt lange, saaie reistijden en houdt de verkenning boeiend, al ervaar je soms level-ongelijkheid omdat gebieden een ‘suggested level’ hebben. Ook zien we veel gerecyclede vijanden en terugkerende eindbazen uit eerdere delen; dat stoort niet als er genoeg nieuwigheden en uitdagende bosses bij komen.
Het tijdreis-element geeft Team Ninja vrij spel om met historische en mythische lagen te spelen en meer context te bieden voor de ‘spirituele steen’ uit de Nioh-lore. Visueel en missionair werkt dat goed, en koningin Himiko speelt een opvallende rol in het verhaal. De storytelling blijft echter fragmentarisch en soms verwarrend door korte, drukke tussenfilmpjes; het narrative is zeker niet de hoofdreden om Nioh te spelen.
Conclusie: Nioh 3 bundelt Team Ninja’s ervaring en verstevigt de gameplayfundamenten: vloeiende gevechten, meer build-diepte en vrijheid in speelstijl maken dit volgens de schrijver de beste iteratie in de serie tot nu toe. Het is een succesvolle voortzetting voor fans en een solide koop als je van uitdagende actie-RPG’s met looter-mechanics houdt.