Nieuwjaarstoespraak Xi Jinping zet de wereld op scherp: Taiwan moet en zal bij China, leger voert druk op
In dit artikel:
China zette het nieuwe jaar meteen geopolitiek krachtig in: president Xi Jinping gaf bij zijn nieuwjaarstoespraak aan dat de hereniging met Taiwan onomkeerbaar is, en Peking rondde op de valreep van 2025 grootschalige militaire oefeningen rond het eiland af. Volgens het artikel dienen die manoeuvres en Xi’s retoriek — waarin Hongkong en Macau als voorbeelden van integratie worden opgevoerd — om zowel binnenlands gezag te versterken als buitenlandse tegenstanders af te schrikken. Tegelijk gaf China officiële cijfers over 2025: een economische groei van circa vijf procent, waarmee Beijing zijn technologische vooruitgang (onder meer op AI-gebied) profileert als brandstof voor geopolitieke invloed.
De publicatie plaatst die ontwikkelingen in een stevig politiek en normatief kader: China zou met het vijftiende vijfjarenplan voor 2026 inzetten op langetermijnmacht en economische afhankelijkheid van het Westen nastreven. Taiwan staat centraal omdat het strategisch belangrijk is — met name voor de mondiale halfgeleiderketen — en omdat controle over het eiland enorm versterkende geopolitieke gevolgen zou hebben. De schrijver waarschuwt dat westerse regeringen, en Nederland in het bijzonder, deze uitdaging onderschatten en te veel bezig zijn met binnenlandse politieke spelletjes.
Op het internationale front signaleert het stuk een verschuiving naar een hardere Amerikaanse koers tegenover Peking nu Donald Trump en JD Vance aan hun tweede jaar in het Witte Huis beginnen; volgens de auteur is Washington de belangrijkste buffer tegen Chinese expansie en reageert het krachtiger op provocaties. In Nederland wordt vooral kritiek geuit op het politieke midden (D66, VVD, CDA), dat wegkijkt en zich zou verliezen in procedures en cultuurpolitiek — voorbeelden zijn de benoeming van Thom van Campen tot Kamervoorzitter en het marginaliseren van partijen aan de rechterkant. De tekst koppelt binnenlandse politieke keuzes direct aan de capaciteiten van het land om op internationale dreigingen te reageren.
Belangrijk in de oorspronkelijke tekst zijn ook de expliciet politieke en retorische onderdelen: de publicatie is duidelijk partijdig en gebruikt beeldend, beladen taalgebruik om urgentie te scheppen. Er zijn meerdere oproepen om deze redactionele en politieke lijn financieel te steunen (donatieverzoeken en aanmelding voor columns), wat aangeeft dat het stuk zowel informatie als wervingsmiddel is.
Kort samengevat: Xi’s nieuwjaarstoespraak en de bijbehorende militaire oefeningen markeren volgens de auteur een versnelde Chinese ambitie richting Taiwan en wereldmacht; Beijing combineert economische groei en langetermijnplanning om invloed af te dwingen, terwijl westerse landen — en Nederland — niet adequaat reageren. De tekst is sterk politicofractioneel van aard en roept op tot een hardere, rechts georiënteerde reactie. Context: Taiwan is internationaal gezien economisch en strategisch cruciaal (onder meer voor chips), en spanningen rond het eiland zijn recent jaren regelmatig hoog gebleven; tegelijkertijd zijn beweringen en toon van dit artikel opvallend alarmistisch en partijdig.