'Nieuwjaarsochtend belde ik hem, maar geen gehoor': Sannes vader overleed op 1 januari
In dit artikel:
Sanne (47) herinnert zich nog levendig de nieuwjaarsmorgen vier jaar geleden waarop haar vader onverwacht overleed. Haar ouders waren al lang gescheiden; als kind bracht ze oudejaarsavond vaak bij hem door, met oliebollen en tv-kijkend naar skischansspringen. Haar vader was een nuchtere, eigenwijze muziekliefhebber die huizen vol lp’s en cd’s had en graag koopjes zocht. Hij werkte jarenlang in het onderwijs, ging na zijn pensioen zelfs nog tijdelijk terug voor de klas en was dol op zijn kleindochter, die voor hem extra betekenis gaf nadat Sanne op haar veertigste moeder werd.
Hoewel Sanne en haar vader niet naast elkaar woonden — zij woonde twee uur rijden weg — hielden ze goed contact en was het een vaste gewoonte dat zij hem op 1 januari belde om nieuwjaar te wensen. Op die bewuste nieuwjaarsdag nam hij niet op; ook broer en vrienden kregen hem niet te pakken. Eerst probeerde Sanne haar zorgen van zich af te lopen met een wandeling met haar gezin, een herinnering die sindsdien zwaar en dubbel is: het was de laatste wandeling in onwetendheid. Haar broer, die in de buurt woonde, ging later langs met een sleutel maar kon niet naar binnen omdat er een dievenklauw op het stuur zat; de politie kwam en maakte de deur open. De vader werd boven levenloos aangetroffen. De schouwarts concludeerde dat hij die nacht ongelukkig was gevallen en daardoor was overleden.
De dood kwam onverwacht, ook al wist de familie dat hij al jaren aan kanker leed en niet meer te genezen was; chemotherapie hield de ziekte wel geruime tijd stabiel. Voor Sanne bracht het daarom gemengde gevoelens: de schok van het plotselinge verlies, maar ook enige troost dat hij geen lange, pijnlijke aftakeling hoefde door te maken. De rouw was zwaar—het opruimen van zijn huis met haar broer was pijnlijk—maar de zorg voor haar peuter en de steun van haar man hielpen haar door de eerste periode.
Vier jaar later beschouwt Sanne 1 januari niet meer als feestdag maar als de dag van zijn overlijden. Dit jaar is ze met haar gezin op reis in Egypte en zit ze op nieuwjaarsdag aan de Rode Zee; ze denkt aan hem maar plant geen bijzondere herdenking. Haar voorkeur is om zijn verjaardag te vieren met een taartje. Vanwege privacy is haar naam gefingeerd.