Nieuwe studie: mRNA-vaccinproductie liet grootschalige DNA-verontreiniging toe
In dit artikel:
Een studie van Kevin McKernan, Charles Rixey en Jessica Rose, gepubliceerd op 13 januari in het Journal of Independent Medicine, meldt dat ongeopende flacons van de mRNA-COVID-19-vaccins van Pfizer/BioNTech en Moderna aanzienlijke hoeveelheden residueel plasmide-DNA bevatten. De onderzoekers koppelen dit niet aan een toevallige productiefout maar aan een structureel probleem: tijdens in vitro transcriptie ontstaan RNA:DNA-hybriden (R‑loops) die grotendeels resistent zijn tegen het routinematig gebruikte enzym DNase I, zodat juist het meest productieve DNA — waaronder delen van het spike-gen — achterblijft.
Met drie analysetypen (meerdere qPCR‑doelen, fluorometrie na RNase‑behandeling en Oxford Nanopore‑sequencing) vonden de auteurs sterk uiteenlopende schattingen van rest‑DNA, soms meer dan honderdvoudig verschillend. Fluorometrie wees op hoeveelheden 15–48 keer hoger dan de door de FDA gehanteerde grens van 10 ng per dosis. Nanopore bevestigde lange DNA‑fragmenten, onder meer een stuk van meer dan 5.000 baseparen dat veel van het spike‑gen bevatte. Een deel van het DNA bleek opgesloten in lipide nanodeeltjes, wat detectie bemoeilijkt.
De studie toont dat een alternatief enzym, DNase I‑XT, deze hybriden wél effectief afbreekt; gebruik daarvan verminderde spike‑DNA met factoren van 100–1.000. Critisch is ook dat fabrikanten en toezichthouders vaak volstonden met één qPCR‑test gericht op het KAN‑gen, een regio die geen hybriden vormt en makkelijk door DNase I wordt afgebroken, waardoor andere plasmidregio’s ondergesneeuwd raken.
Hoewel er geen klinisch effect is onderzocht, waarschuwen de auteurs voor mogelijke risico’s (celingang van lang DNA, immuunreacties, afwijkende genexpressie) en pleiten zij voor aanvullende onafhankelijk onderzoek en een herziening van productie‑ en controlestrategieën. Jessica Rose concludeert dat de keuzes voor enzymen en teststrategieën mogelijk bekend en vermijdbaar waren, wat volgens haar een beleidsmatige opheldering vereist.