Nieuwe regels: Werknemer moet vaker vast contract krijgen

In dit artikel:

Het kabinet voert ingrijpende veranderingen door in het arbeidsrecht om de positie van flexwerkers in Nederland te verbeteren en het aantal vaste banen te vergroten. Zo worden nulurencontracten verboden en vervangen door ‘bandbreedte-contracten’ die werknemers een gegarandeerd minimumaantal uren en inkomenszekerheid bieden, met een maximumaantal uren waarboven zij werk mogen weigeren zonder gevolgen. Dit moet oproepkrachten meer bescherming bieden, aangezien zij momenteel vaak in onzekerheid verkeren en een groot risico lopen op armoede.

Daarnaast wordt het misbruik van opeenvolgende tijdelijke contracten aangepakt door een verplichte pauze van vijf jaar in te voeren voordat een werknemer weer een tijdelijk contract kan krijgen bij hetzelfde bedrijf. Hierdoor wil het kabinet voorkomen dat mensen jarenlang in tijdelijke dienst worden gehouden zonder vaste aanstelling. Ook krijgen uitzendkrachten voortaan gelijke arbeidsvoorwaarden en beloning als vaste medewerkers, om oneerlijke loonverschillen – vaak ten nadele van arbeidsmigranten – tegen te gaan.

Minister Eddy van Hijum (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) benadrukt dat het aandeel flexwerk in Nederland ‘doorgeschoten’ is en met 43 procent ver boven het Europese gemiddelde ligt, wat leidt tot economische kwetsbaarheid en weinig sociale zekerheid voor werknemers. Ondanks enige verbetering door het personeelstekort, is het volgens hem noodzakelijk om deze maatregelen door te voeren om werknemers meer zekerheid te geven en flexibiliteit eerlijker te maken. Kleine bedrijven krijgen daarnaast enige verlichting bij loondoorbetalingsverplichtingen bij ziekte, om hun lasten te verlagen en zo flexcontracten minder aantrekkelijk te maken.

Het wetsvoorstel ‘Meer zekerheid flexwerkers’ moet per 1 januari 2027 ingaan, terwijl de gelijke beloning voor uitzendkrachten eerder dit jaar al rond moet zijn, mits de Tweede en Eerste Kamer instemmen. Deze maatregelen komen voort uit eerder beleid en afspraken tussen kabinet, werkgevers en vakbonden om de kloof tussen vaste en flexibele arbeid te verkleinen. Tegelijkertijd blijft het kabinet strenger toezien op schijnconstructies waarbij zzp’ers in feite als werknemers functioneren zonder de bijbehorende rechten. Hiermee zet Nederland een belangrijke stap richting een eerlijkere en stabielere arbeidsmarkt.