Nieuwe documenten vrijgegeven: 'het COVID-19-vaccin was voor zwangere vrouwen in feite een abortusprik'

In dit artikel:

Uit documenten die via de Amerikaanse Senaatscommissie voor Binnenlandse Veiligheid openbaar zijn gemaakt, zou blijken dat Anthony Fauci intern zorgen uitte over de veiligheid van COVID-19-vaccins voor vrouwen in het eerste trimester van de zwangerschap. Dat staat volgens het artikel haaks op het publieke advies van overheden en gezondheidsautoriteiten, waaronder het Nederlandse RIVM en ministerie van Volksgezondheid, die vaccinatie tijdens de zwangerschap als veilig en aanbevolen presenteerden.

Gynaecoloog James Thorp betwist de interpretatie van een studie in The New England Journal of Medicine uit april 2021. Daarin werden 827 zwangerschappen gevolgd en werd een miskraampercentage van 12,6 procent gemeld. Volgens Thorp kregen 700 vrouwen hun vaccin echter pas na 28 weken zwangerschap, toen een miskraam niet meer binnen de onderzochte periode viel. Van de overgebleven 127 zwangerschappen zouden er 104 zijn geëindigd in een miskraam, wat volgens zijn berekening neerkomt op 82 procent. Thorp noemt de studie misleidend en suggereert betrokkenheid van Pfizer, maar het artikel vermeldt geen onafhankelijk onderzoek dat deze beschuldigingen bevestigt.

Ook een intern Pfizer-document dat begin 2021 uitlekte, zou volgens het artikel een miskraampercentage van ongeveer 81 procent hebben genoemd. Thorp, die naar eigen zeggen tussen 2019 en 2023 circa 27.500 zwangere vrouwen behandelde, vergelijkt de vermeende effecten op vroege zwangerschappen met die van chemische abortusmiddelen. Deze claim wordt in het artikel niet onderbouwd met breed geaccepteerde wetenschappelijke consensus.

De onthullingen hebben volgens het stuk geleid tot nieuwe kritiek op vaccinatieadviezen, censuur van kritische geluiden en de rol van farmaceutische bedrijven. Senatoren Ron Johnson en Rand Paul dringen aan op verder onderzoek naar de besluitvorming en de veiligheid van vaccinatie tijdens de zwangerschap. Het artikel concludeert dat volledige, onafhankelijke en transparante verantwoording nodig is, maar maakt onvoldoende onderscheid tussen vastgestelde feiten, interpretaties en onbewezen beschuldigingen.