Nieuw uitstel zedenzaak Meppel klap in gezicht drie jonge vrouwen. 'Inmiddels veel meer last van strafprocedure dan van de aanrandingen'

In dit artikel:

Drie jonge vrouwen die jaren geleden aangifte deden van aanranding tegen hun toenmalige werkgever in Meppel, kregen dinsdag voor de derde keer te horen dat de strafzaak is aangehouden. De zitting vond plaats in de rechtbank in Assen; de eerste politieaangifte dateert uit 2022 en volgens hun advocaat Margreet de Boer loopt de zaak al ruim 3,5 jaar. Twee van de slachtoffers waren destijds 14 en 15 jaar oud.

De vrouwen ervoeren de zitting als een nieuwe klap: één van hen kon de rechtbank niet bezoeken omdat ze het niet meer aankon, de twee anderen volgden de zitting via een videoverbinding vanuit de slachtofferkamer. De verdediging, bijgestaan door advocate Natacha Harlequin, diende tijdens de zitting onderzoekswensen in en wilde de aangeefsters eventueel als getuigen laten horen. De rechters lieten zich hierover achter gesloten deuren informeren en gaven de verzoeken van de verdediging alsnog deels of geheel toe, waarna de zaak op een later te bepalen datum wordt voortgezet.

Voor de slachtoffers betekent dat opnieuw uitstel van duidelijkheid en afronding, iets wat hun advocaat De Boer omschrijft als een keten van teleurstellingen. De procedure zelf veroorzaakt momenteel volgens haar meer leed dan de handelwijze van de verdachte. De vrouwen zeggen dat zij anderen zouden afraden om aangifte te doen als ze dit vooraf hadden geweten.

Een extra gevoelig punt is dat de rechtbank heeft voorzien dat delen van het verhoor van de aangeefsters in het openbaar plaatsvinden, met de verdachte aanwezig. Dat gebeurt volgens persrechter Marcel Wolters sporadisch en alleen als de rechtbank het zelf wil afhandelen in plaats van door te verwijzen naar een rechter-commissaris. Wolters benadrukte dat het niet om een uitgebreid verhoor gaat en dat de keuze niet definitief is: de rechter staat open voor alternatieven (zoals een besloten zitting of een verhoor achter gesloten deuren) als de slachtofferadvocaat kan onderbouwen waarom openbaar horen onwenselijk is. Een van de vrouwen kreeg naar verluidt een paniekaanval toen zij hoorde dat openbaar verhoor mogelijk was; De Boer kondigde bezwaar aan.

De advocaat van de verdachte wilde geen inhoudelijke opmerkingen doen zolang de procedure loopt. Juridisch gezien mag de verdediging onderzoekswensen indienen en kan een rechtbank die niet lichtzinnig afwijzen, wat de spanningsverhouding tussen verdedigingsrechten en slachtofferbescherming schetst. Voor de drie vrouwen blijft de onzekerheid en de vertraging zwaarwegend en heeft deze zaak hun vertrouwen in het rechtssysteem ernstig aangetast.