Nieuw snufje Nvidia belooft nog straffere beelden in games, maar gamers vinden het maar niks: "Pornogezichten"
In dit artikel:
Nvidia liet onlangs een demonstratie zien van DLSS 5, een nieuwe generatie van zijn Deep Learning Super Sampling-techniek die veel stof deed opwaaien in de gamewereld. Waar eerdere DLSS-versies AI vooral gebruikten om beelden van lage naar hoge resolutie op te schalen en zo framerates te verbeteren, voegt DLSS 5 met generatieve AI daadwerkelijk nieuwe details en verlichting toe. Dat moet games een bijna fotorealistische look geven: subtiele schaduwen, glans en extra textuurinformatie die niet uit het originele spelbestand komen.
De demonstratie toonde bekende gamepersonages die er plots veel gelikter en realistischer uitzien, maar dat leverde vooral ontevredenheid op bij spelers en ontwikkelaars. Critici vinden dat Nvidia hiermee inbreuk maakt op de artistieke intentie van game-studio’s: zorgvuldig uitgewerkte artstyles kunnen in één klap veranderen, waardoor personages onnatuurlijk of stereotiep gaan ogen. Luc Peeters, gameproducer bij Spatial Sail, waarschuwt dat ontwikkelaars hier niet om gevraagd hebben en vreest dat Nvidia daarmee het uiterlijk van games kan overrulen. Sommige reacties spreken van een ongemakkelijke “yassification” of zelfs “pornogezichten” wanneer karakters te gepolijst worden.
Nvidia-ceo Jensen Huang noemde de techniek een potentieel “GPT-moment voor graphics” en benadrukte dat makers controle behouden over de inzet van DLSS 5; het bedrijf heeft inmiddels ook extra communicatie ingezet om die boodschap te versterken. Toch blijft discussie bestaan over het risico van standaardisatie van schoonheidsidealen en het verlies van diversiteit in visuele ontwerpen.
DLSS bestaat al sinds 2018 en draait op Nvidia-grafische kaarten; DLSS 5 moet ergens in het najaar beschikbaar komen. De uiteindelijke ontvangst zal afhangen van hoe duidelijk en effectief Nvidia ontwikkelaars kan laten bepalen welke visuele wijzigingen wel of niet toegepast worden. De release zet een breder debat kracht bij over hoe generatieve AI de rol van makers en de esthetiek van digitale kunst verandert.