Nieuw rapport fileert Brusselse digitale agenda: 'Pure illusie'

In dit artikel:

Het rapport De grote illusie: de zoektocht van de EU naar digitale soevereiniteit van dr. Norman Lewis (MCC Brussels) stelt dat Europese ambities op digitaal gebied vooral politiek theater zijn. Lewis betoogt dat het begrip 'digitale soevereiniteit' misleidend is op drie niveaus: het past niet bij de supranationale vorm van de EU, het weerspiegelt niet de realiteit van mondiale technologische afhankelijkheden, en regulering alleen levert geen eigen technologische macht op.

Lewis wijst erop dat de VS weliswaar marktleidend zijn in cloud, besturingssystemen, browsers, AI en chipontwerp, maar ook afhankelijkheden hebben (bijv. Taiwan voor geavanceerde chipfabricage en ASML voor EUV-machines). China heeft binnenlands veel controle, maar ook het land kan zonder ASML niet op grote schaal de nieuwste chips produceren. Europa staat er volgens het rapport zwakker voor: het bezit geen dominante cloudlaag, AI-infrastructuur, platformen of consument-OS’en. Zoals Lewis scherp formuleert: “Regulerende macht is geen digitale soevereiniteit.”

Concrete Europese initiatieven als Quaero, Gaia‑X en de Chips Act illustreren volgens het rapport dat aankondigingen vaak worden verward met resultaten. Het voorbeeld van het vroegere Franse Minitel toont hoe gesloten nationale oplossingen een rem kunnen worden. ASML wordt genoemd als tegenovergesteld voorbeeld: niet ontstaan door EU-beleid maar onmisbaar geworden omdat de markt de machines nodig heeft — “ASML is machtig omdat de wereld erdoorheen moet.”

De aanbeveling van Lewis: stop het najagen van illusies en bouw strategische onmisbaarheid: handelingsvermogen, hefboomkracht en cruciale posities in plaats van proberen de volledige digitale keten binnen Europa te reproduceren.