Niet te geloven dat Sarah de Konings dichtbundel een debuut is
In dit artikel:
Sarah de Koning uit Wilrijk (Antwerpen) debuteert met de bundel Tekstielen, een verzameling korte, titelloze tekstfragmenten die in zes afdelingen zijn ondergebracht — alleen de vijfde afdeling draagt een naam: Praagse brieven. De bundel balanceert tussen het gevoel van vertrouwelijke notities en gefragmenteerde brieven; in de achterzijde verklaart De Koning expliciet een dialogische verhouding met andere stemmen: gedeelten leunen op dagboeken en brieven van Sylvia Plath, knipogen naar Marina Tsvetajeva en halen referenties aan Sappho en F. Harmsen van Beek. Motto’s van onder meer Renata Adler en Patricia De Martelaere geven mee dat schrijven hier verweven is met overleven en met het construeren van een wereld waarin de lezer vaak zelf de ontbrekende sleutels moet vinden.
Stilistiek is het grootste wapen van Tekstielen. De gedichten vermijden uitgeschreven beschrijvingen en blijven niet lang bij één beeld hangen; ze rijden voort in hoge vaart, met plotselinge syntactische wendingen, een sterk ritme en aandacht voor klank. Daardoor leest de bundel intiem: je krijgt het gevoel een innerlijke monoloog of een ademende stem van dichtbij mee te maken. De Koning spaart verklaringen — ze laat associaties en fragmenten voor zich spreken, waardoor de teksten zowel ontwapenend als veeleisend zijn.
De recensent vergelijkt de werkwijze met Monika Rincks Honingprotocollen (vertaald door Miek Zwamborn) vanwege de versnelling en het blokachtige tekstverloop, maar benadrukt tegelijk De Konings eigenzinnige taalgebruik: lichte humor, onverwachte beeldcombinaties en zinnen die in één keer de toon en intensiteit bepalen. De bundel roept emoties rondom liefde en herinnering op, maar blijft vaak ambigu over wie er precies spreekt of tegen wie.
Al met al wordt Tekstielen geprezen als een stoutmoedig en vol geluid geschreven debuut dat in taal en timing overtuigt. De recensent sluit af met nieuwsgierigheid naar hoe deze stem in vertaling zou klinken — en met verwondering dat dit een eerste boek betreft.