Niet elke hond is een held, blijkt in Scharendijke

In dit artikel:

In Scharendijke staat sinds februari 2023 een beeld van Bläsz, een Appenzeller sennenhond die in februari 1953 het vee van een boer redde toen de boerderij onderstroomde. Bläsz, geboren uit ouders die de burgemeester van Burgh‑Haamstede uit Zwitserland had laten overkomen, werkte die dag onvermoeibaar: hij blafte, beet in staarten en poten en bracht zo ongeveer 45 dieren in veiligheid. Zijn actie haalde de internationale pers; hij kreeg een onderscheiding, leverworst en werd in juni 1953 aan koningin Juliana voorgesteld. Twee jaar later overleed hij onder een tractor.

In een straatboekenkastje in de Julianastraat lag het boek Natasja van David Bezmozgis (Nederlandse vertaling 2004), waarvan één verhaal begint met het hondje Tapka — net als de menselijke hoofdpersonen een emigrant uit de Sovjet-Unie naar Canada in de vroege jaren tachtig. Tapka wordt door kinderen aangereden; de omgang met het ongeval en de schuldgevoelens tonen de breuklijnen binnen een familie die haar land en identiteit achter zich heeft gelaten.

Natasja is een bundel verbonden verhalen over de joodse familie Berman, gezien door de ogen van de jonge Mark. Hoogtepunt is ‘De op een na sterkste man’, waarin Roman Berman in Riga een gewichtheffer ontdekt, Sergei Federenko, die Mark tot idool groeit maar bij een wedstrijd in Toronto faalt. Het boek verweeft emigratie‑nostalgie, teleurstelling en de last van de geschiedenis — thema’s die contrasteren met het concrete lokale heldendom van Bläsz.