Nicolien van Vroonhoven had 'best wel wat gehuild'

In dit artikel:

Op donderdag 2 oktober beëindigde Nicolien van Vroonhoven haar werk in de Tweede Kamer als Kamerlid van NSC. Ze vertelde dat ze al weken met een “zwaar gemoed” liep en soms had gehuild, maar op die laatste dag lachte ze nog. Thuis wachtten praktische klussen — de kelder impregneren — en persoonlijk nieuws: ze en haar partner hebben zich ingeschreven voor een nestje Drentsche Patrijshonden. Ze nodigde de verslaggever uit voor een bezoek, maar niet op 8 oktober; die dag was in de Oude Kerk van Scheveningen het afscheidssymposium voor NSC-oprichter Pieter Omtzigt over de toekomst van democratie en rechtsstaat.

Tijdens het verkiezingsreces was de fractie van NSC opvallend leeg; alleen Willem Koops en Merlien Welzijn waren die woensdag nog in de gang om verkiezingsdebatten voor te bereiden. Koops zat met “pijn in het hart” achter zijn computer omdat hij het symposium moest missen. In Van Vroonhovens kleine werkkamer stonden verhuisdozen en tassen — zij nam afscheid zonder veel ceremonie: bij haar laatste Kamerdebat over kinderen in asielopvang zat ze alleen op de NSC-banken en moest ze zelf naar voren lopen om te melden dat het haar laatste optreden was.

Van Vroonhoven voelde zich door de partijleden gekwetst nadat zij bij de kandidatenlijst van positie 2 naar plek 4 werd gezet; daarop weigerde ze verder te gaan. Ze benadrukte dat ze veel had opgeofferd, onder meer door het leiderschap tijdelijk over te nemen toen Omtzigt dat niet aankon. NSC staat in de peilingen op nul zetels en Omtzigt gaf geen duidelijke stemaanwijzing op het symposium. Van Vroonhoven wilde niet meer bezocht worden en zei dat ze “rust en ruimte” nodig heeft — voor haar is het voorbij.