Nederlandse zorgstaat laat 60.000 ernstig psychiatrische patiënten uit beeld verdwijnen

In dit artikel:

Volgens een analyse van brancheorganisatie De Nederlandse GGZ raken in Nederland ongeveer 60.000 volwassenen met ernstige, complexe psychiatrische problemen buiten beeld van de hulpverlening. Dat zou neerkomen op circa een kwart van deze groep. Het probleem ontstaat vooral wanneer mensen een kliniek, beschermde woonvorm of gevangenis verlaten en de overgang naar zelfstandig wonen en ambulante begeleiding maken.

Na hun ontslag blijkt vaak niemand volledig verantwoordelijk voor de verdere begeleiding, huisvesting en behandeling. Daardoor kunnen patiënten hun medicatie niet meer krijgen, schulden opbouwen, dakloos raken en uiteindelijk in een crisis of met politie en justitie in aanraking komen. Een Utrechtse casemanager stelt dat zorgorganisaties wel betaald krijgen voor gesprekken, maar niet voor het opsporen en benaderen van mensen die van de radar zijn verdwenen. Het artikel wijst de versnippering tussen gemeenten, verzekeraars en landelijke instanties aan als belangrijke oorzaak.

De meeste betrokkenen zijn volgens het artikel niet gevaarlijk, maar wel zeer kwetsbaar. Tegelijkertijd kan onbehandelde ernstige psychische problematiek volgens de aangehaalde analyse leiden tot meer overlast en geweldsincidenten. Als oplossing wordt gepleit voor één instantie die na ontslag eindverantwoordelijk blijft, plus volledige vergoeding van bemoeizorg, het terugvinden van uitgevallen patiënten en ondersteuning bij wonen en behandeling.