Nederlandse studenten ontwikkelen futuristisch verblijf voor leven op Mars: 'Geen sciencefiction meer'
In dit artikel:
Een team excellente studenten van TU Delft, Space Oasis Delft, ontwikkelt een woonmodule voor Mars waarin vier mensen zelfstandig vijf jaar kunnen verblijven. Ze werken in de Dream Hall op de campus en doen mee aan de internationale competitie van de Jacques Rougerie Foundation; na een topvijfplaats in 2025 mikken ze dit jaar op de Lab Prize. Het project wil een praktische volgende stap bieden nu commerciële spelers als SpaceX en Blue Origin bemande reizen naar de rode planeet dichterbij brengen.
Het concept bestaat uit cilindervormige modules die compact gelanceerd kunnen worden en op Mars uitvouwen tot een leefruimte. Een opvallend ontwerpkenmerk is het gebruik van lokaal gewonnen water: het team wil grondwater op de planeet onttrekken en laten bevriezen in de muren, zodat een ijslaag dient als stralingsbescherming. Dit zogenaamde in‑situ resource use is essentieel om missies logistiek en financieel haalbaar te maken, maar roept wetenschappelijke vragen op over het gedrag van ijs onder Marsomstandigheden en de vereiste dikte van de beschermlaag; die onderzoeken studenten nu in vacuümopstellingen.
Naast techniek richt het project zich sterk op menselijk functioneren tijdens lange isolatieperiodes. Het ontwerp bevat privécabines, slimme verlichting en een uitkijkkoepel om sociale stress en het opgesloten gevoel te verminderen — aspecten die cruciaal zijn wanneer terugkeer naar aarde maar eens in ongeveer twee jaar praktisch mogelijk is. Psychologie, biologie en architectuur worden daarmee even belangrijk geacht als engineering.
Voor de voedselvoorziening ontwikkelen ze een gesloten kringloop met hydrocultuur en polyculturen: gewassen leveren eten, zuurstof en helpen water zuiveren. Dat kan ook op aarde toepassingen hebben, bijvoorbeeld in woestijnen of poolgebieden. Grote resterende uitdagingen zijn de energievoorziening en het feilloos laten samenwerken van geïntegreerde life‑supportsystemen; één storing kan een missie in gevaar brengen.
Het team blijft optimistisch en ziet hun werk als een voorloper van bemande Marsmissies binnen enkele decennia. Maarten Smits, lid van het team, vat de motivatie persoonlijk samen: „Als ik de kans krijg om naar Mars te gaan, zeg ik meteen ja.”