Nederlandse musea slaan door met woke: 'Wordt er met de haren bijgesleept en bezoekers zitten er niet op te wachten'

In dit artikel:

In steeds meer musea speelt de discussie over representatie en gevoeligheden een prominente rol, en volgens critici uit de kunstwereld gaat dat soms te ver. Er worden schilderijen achter gordijnen geplaatst om mogelijke aanstoot te voorkomen, tentoonstellingen specifiek rond queerkunst georganiseerd, een tentoonstelling gewijd aan een vrijwel niet-bestaande lokale slavernijgeschiedenis opgezet, en werk van mannelijke kunstenaars vervangen door dat van vrouwen. Dergelijke ingrepen roepen binnen de sector weerstand op: bezoekers en professionals voelen zich niet altijd gehoord en vinden dat thema’s soms geforceerd worden ingebracht – „Het wordt er met de haren bij gesleept”, klinkt het. Tegelijk waarschuwt men voor het dilemma van keuzes maken: „Kies je uitdrukkelijk voor de een, dan verlies je de ander.” De discussie draait om de balans tussen inclusiviteit en historische of kunstzinnige integriteit, en laat zien dat musea worstelen met hoe ze diverse publieksgroepen willen bedienen zonder missie of publiek te vervreemden.