Nederland stuurt bewust Afghaanse vrouwen naar onveiligheid en is daarmee medeplichtig aan onderdrukking

In dit artikel:

De Nederlandse regering heeft onlangs besloten Afghaanse vrouwen terug te sturen naar Afghanistan, ondanks eigen erkenning dat het Taliban-regime vrouwen systematisch rechten ontzegt. Minister en IND stellen tegelijk vast dat vrouwen geen vrije toegang hebben tot onderwijs, werk of publieke ruimte, maar concluderen toch dat “niet elke vrouw per definitie onveilig is” en dat terugkeer in sommige gevallen mogelijk blijft.

Dat beleid botst volgens critici met internationale verplichtingen en jurisprudentie: instellingen zoals de VN en het Europees Hof zien Afghaanse vrouwen als slachtoffers van gendergerelateerde vervolging en kwalificeren hen vaak als beschermd. De redenering dat individuele aanpassing aan Talibanregels veiligheid kan opleveren, wordt afgedaan als juridisch zwak en moreel problematisch — het dwingt vrouwen tot onderwerping in plaats van ze te beschermen.

Nederlands diplomatieke veroordelingen van vrouwenrechtenschendingen verliezen daardoor geloofwaardigheid als dezelfde slachtoffers hier geen bescherming krijgen. Het argument dat brede opvang “te veel instroom” zou veroorzaken wordt als irrelevant en speculatief bestempeld: mensenrechten zijn geen volumebegrip. De oproep is duidelijk: de staat moet praktijk en retoriek verenigen en Afghaanse vrouwen permanent bescherming bieden.