Nederland is he-le-maal klaar met de neppe, overdreven Paul de Leeuw: De échte reden waarom hij van de buis verdwijnt

In dit artikel:

De columnist bekritiseert Paul de Leeuw (64) scherp nu hij steeds minder tv-klussen krijgt. Volgens De Leeuw – die in een interview met Het Parool probeert zijn afwezige schermaanwezigheid als een bewuste keuze te verpakken – zou het deels komen doordat een jongere generatie kansen krijgt en hij zelf behoefte heeft aan rust en selectiever werk. De schrijver van het stuk noemt die uitleg echter uitvluchten: de echte reden is volgens hem dat het publiek en omroepen hem de afgelopen jaren massaal links hebben laten liggen vanwege zijn theatrale, overdreven presentatie en dalende kijkcijfers.

Het artikel haalt aan dat De Leeuw zelf al heeft gevoeld dat zijn populariteit slonk; twee jaar geleden vreesde hij dat het “niets zou worden” en nam hij uit wanhoop soms klussen aan die hij anders zou hebben afgewezen. Nu probeert hij het als een rustige, weloverwogen fase te verkopen, maar de columnist stelt dat de omroepen simpelweg geen belangstelling meer tonen en dat het publiek genoeg heeft van het door hem vertegenwoordigde televisietype.

Tonen van zelfgenoegzaamheid in zijn terugblik op zijn oeuvre en uitspraken over minder competitiedrang maken volgens de columnist geen einde aan het feit dat kijkers anno 2026 zijn stijl beu zijn. De kritiek is hard en persoonlijk, en de toon van het stuk is denigrerend richting De Leeuw.

Op dezelfde webpagina stonden verder prominente oproepen en petitielinks tegen de plaatsing van asielzoekerscentra en immigratie, losstaand van de kritiek op De Leeuw maar politiek en rhetorisch scherp van toon. Context: broadcasters blijven sturen op kijkcijfers en vernieuwing; presentatoren die publiek verliezen krijgen minder kansen, wat de kern van de observatie in dit opiniestuk vormt.