Nederland heeft schrijver Geerten Meijsing niets te bieden: 'Alles is hier lelijk en de mensen zijn grofbesnaard'

In dit artikel:

Geerten Meijsing zegt na jaren in Italië noodgedwongen terug te zijn in Amsterdam, waar ziekte, lichamelijke achteruitgang en geldgebrek hem hebben doen terugkeren. In een gesprek over zijn nieuwe roman R.I.P. Gissing schetst de schrijver hoe sterk zijn leven en werk door Italië, klassieke cultuur en Europese literatuur zijn gevormd. Hij vertelt dat hij zich al sinds zijn jeugd aangetrokken voelt tot het zuiden, dat hij Nederland nooit echt als thuis heeft ervaren en dat hij liever in Italië was gebleven, met name in Syracuse aan de Ionische Zee.

Meijsing legt uit dat zijn boek is geïnspireerd op de Britse auteur George Gissing, een laat-19de-eeuwse schrijver die hij bewondert om diens sombere blik, armoede en literaire verbetenheid. Volgens Meijsing is Gissing een voorbeeld van de ongelukkige kunstenaar, een figuur waarin hij ook eigen ervaringen met depressie, mislukkingen en zelfdestructieve neigingen herkent. De roman ziet hij tegelijk als eerbetoon aan het schrijverschap en als waarschuwing voor de prijs van een leven in de literatuur.

Naast zijn nieuwe boek blikt Meijsing terug op zijn jaren in Toscane en Sicilië, zijn familie, zijn band met zijn zus en schrijfster Doeschka Meijsing, en zijn overtuiging dat Europa het centrum van de beschaving vormt. Hij zegt uiteindelijk liever in Syracuse begraven te worden dan in Nederland.