Natuurjournaal 5 april 2026

In dit artikel:

Met Pasen slaan eieren en hazen weer de handen ineen als teken van vruchtbaarheid en wedergeboorte. In de winkel liggen chocolade- en marsepeinhazen naast roomboterbeelden; buiten zijn echte hazen actief in akkers en velden. In de lente rammelen ze — niet van honger maar van voortplantingsdrift: vroege- en schemerjachtjes waarbij rennende mannetjes de vrouwtjes achtervolgen, met felle tegenreacties van de vrouwtjes en soms harde bokspartijen tussen mannetjes.

De koppeling tussen haas en ei is deels mythologisch: volgens één overlevering veranderde een lentegodin een doodziek vogeltje in een haas, die daardoor ieder jaar eieren kon leggen, versieren en verstoppen ter ere van de godin. Ook ecologische verklaringen bestaan: hazen leven op plekken waar grondbroeders als kievit nestelen; de ondiepe kuilen die vogels gebruiken lijken op hazenleger (rustplekken), en het is waarschijnlijk dat eitjes soms op plekken van verlaten hazenlegers terechtkomen.

Kortom: de paashaas en het paasei zijn een mengeling van culturele mythe en natuurlijke overlap tussen hazen en grondbroedende vogels. Tekst: Karen Bosma (Nature Today). Beeld: Rasbak; Piet Munsterman (Saxifraga).