Natuurjournaal 2 januari 2026

In dit artikel:

In de Nederlandse winter vormen wulpen massale, ritselende groepen op zandige vlaktes waar ze overdag foerageren en ’s nachts rusten; hun treurige roep en het gezamenlijke opvliegen levert een indrukwekkend schouwspel op. De soort is gemakkelijk te herkennen aan de naar beneden gebogen snavel — een perfect hulpmiddel om bijvoorbeeld wormen loodrecht uit de grond te trekken zonder ze af te breken. Die bouw van de snavel maakt het mogelijk grotere hapjes te nemen en efficiënter te jagen, en doordat de snavel ver vóór het lichaam de bodem in kan, worden prooien niet zo snel gealarmeerd door voetstappen.

Tegelijk zien we op sloten en plassen bij groepen wilde eenden soms opvallende indringers: mandarijneenden. Van oorsprong uit Oost‑Azië, komen ze veel voor als siervogels en verwilderde exemplaren zijn ook in Nederland te vinden; er zijn enkele honderden broedparen. De mannetjes vallen door hun spectaculaire kleur op, maar ook de subtiel gemarkeerde vrouwtjes verdienen aandacht. Het fenomeen illustreert hoe ontsnapte siervogels zich lokaal weten te vestigen temidden van inheemse watervogels.