Natuurjournaal 13 januari 2026

In dit artikel:

13 januari 2026 — Op het strand en langs waterkanten vallen nu twee verschillende voegtaktieken op: de snelle drieteenstrandloper en de heimelijke watersnip. Drieteenstrandlopers, herkenbaar aan het ontbreken van de achterste teen, rennen met hun drie naar voren wijzende tenen vlot heen en weer over het zand en houden zo de golven voor. Die bouw maakt hen efficiënter en sneller op harde, natte ondergrond.

De watersnip verbleekt niet qua vindingrijkheid, maar ziet zich in vorstperiode beperkt: hun lange, gevoelige snavel is ideaal om in zachte modder te boren, maar op bevroren grond werkt dat niet. Daardoor zoeken ze open water en rietkragen op en laten hun schuwheid tijdelijk varen; van dichtbij vliegen ze met schor gezang zigzaggend op. Een vergelijkbare verschijning is het bokje, dat ook vaak langsoept maar meestal pas op het allerlaatste moment wegvliegt en een meer cirkelende vlucht inzet.

Artikel door Karen Bosma (Nature Today); foto's door Piet Munsterman en Jaap Schelvis.