Nationale Zorgreserve breidt uit: ook psychologen, truckers en agenten paraat

In dit artikel:

De Nationale Zorgreserve groeit verder dan de huidige groep van ongeveer zesduizend oud-zorgmedewerkers. Ook mondhygiënisten, pedagogen, psychologen en verloskundigen kunnen zich aanmelden. Zij hebben doorgaans wel een zorgopleiding, maar werken niet meer in de sector. Bij een pandemie, oorlog of ramp zouden zij binnen een dag tijdelijk kunnen helpen om personeelstekorten op te vangen. Via online scholing kunnen zij zich voorbereiden op onder meer medische handelingen en de opvang van veel slachtoffers.

De uitbreiding komt nadat het doel van vijfduizend reservisten, dat het ministerie van Volksgezondheid voor 2029 had gesteld, al eerder is gehaald. Niet iedereen beschikt nog over een geldige BIG-registratie. Daardoor mogen sommige reservisten hun oorspronkelijke beroep niet volledig uitoefenen. In een ernstige crisis kunnen zij wel basiszorg leveren; inzet in hun eigen vakgebied is pas mogelijk als de wettelijke registratie-eis wordt aangepast. Tot die tijd kunnen trainingen hun praktische vaardigheden op peil houden.

Ongeveer 350 zorgorganisaties hebben zich geregistreerd om in een noodsituatie snel reservisten te kunnen inzetten. Hoogleraar Michel Dückers steunt de uitbreiding, maar benadrukt dat pas tijdens een daadwerkelijke inzet blijkt of de organisatie goed werkt. De Algemene Rekenkamer adviseerde eerder om reservisten in de praktijk op te roepen tijdens een oefening. Volgens de stichting achter de reserve moet zo’n test er komen. Crisiswetenschapper Jori Kalkman wil nog verder gaan en reservisten bijvoorbeeld enkele weken laten meelopen in een ziekenhuis, zodat duidelijk wordt hoe zij samenwerken met vaste medewerkers.

Ook voor andere sectoren worden vergelijkbare pools opgebouwd. De nieuwe Techniek-, Logistiek- en Veiligheidsreserves zoeken onder meer vrachtwagenchauffeurs, loodgieters, ICT’ers, buitengewoon opsporingsambtenaren en voormalige politieagenten. Zij kunnen bij een crisis Defensie en politie ondersteunen, bijvoorbeeld bij transport of de beveiliging van vitale locaties. Daarbij moeten nog ethische vragen worden uitgewerkt, zoals de risico’s voor reservisten in een oorlogs- of rampgebied.