Nathalie van Berkel is een schandvlek op het CV van Rob Jetten
In dit artikel:
Het nog niet beëdigde kabinet krijgt in het vroege stadium al een reputatieschade: D66 zag een beoogde staatssecretaris, Nathalie van Berkel, binnen een etmaal wegvallen nadat bleek dat ze opleidingen en titels op haar cv had verzonnen. Van Berkel werd maandag niet benoemd tot staatssecretaris van Financiën en gaf dinsdag haar Kamerzetel terug. De onthulling kwam onder meer via onderzoek van de Volkskrant; D66 zegt volgens het artikel eerder op de hoogte te zijn geweest van onjuistheden, maar zette haar vorige zomer toch onverwacht hoog op de kieslijst.
De affaire legt volgens de schrijver een breder probleem bloot: een cultuur van ontkennen en rechtpraten wat krom is, een patroon dat wordt vergeleken met de manier waarop eerdere kabinetten kritiek afhandelden. Binnen D66 verschenen verontschuldigingen en verzachtende verklaringen — van geheugenverlies door een moeilijke jeugd tot het benadrukken van haar motivatie — maar die worden in het stuk weggeplaatst als excuses die de kern: het liegen over kwalificaties, niet oplossen. Ook prominente D66-ers zoals Alexander Rinnooy Kan en Rob Jetten worden bekritiseerd: Kan zou haar prestaties loven ondanks de leugens; Jetten wordt verweten verantwoordelijkheid te ontduiken door aanvankelijk de RVD te laten reageren en zo te doen alsof het een puur partijkwestie is, terwijl hij aanstaande premier is.
De auteur hekelt verder het gebruik van diversiteit als selectiecriterium zonder voldoende toetsing: Van Berkel zou volgens de columnist als een token op lijsten zijn geplaatst — een praktijk die niet alleen het individu schaadt maar ook de geloofwaardigheid van de partij. D66 probeert het terugtrekken van de kandidaat te framen als een moedige, principiële keuze, maar dat wordt in het artikel afgedaan als PR-spin voor een blunder die de partij mede zelf heeft mogelijk gemaakt.
Belangrijk is dat deze gebeurtenis plaatsvindt vlak voordat het kabinet op 23 februari geïnstalleerd wordt, waardoor de affaire meteen de start van de coalitie kleurt. De conclusie van het stuk is dat deze misser het vertrouwen niet bevordert en laat zien dat lessen uit eerdere integriteitsschandalen nog niet zijn getrokken — met mogelijke gevolgen voor de beloofde ‘slagvaardige overheid’.