Nanet (43) uit Leek boekt grid girls voor de TT en andere motorraces, maar vraag loopt terug. 'Uitstervend beroep'

In dit artikel:

Nanet Por (43) uit Leek runt vanuit een onopvallend kantoorpand PromoVisionModels, een bureau dat grid girls boekt voor internationale motorsportevenementen zoals de Superbike en MotoGP. Zij reist met de teams mee en coördineert jonge vrouwen uit heel de wereld die op circuits in Spanje, Hongarije, Japan, Qatar, Indonesië en tijdens de TT van Assen verschijnen. Een belangrijk deel van hun werk is praktisch: vlak voor de start houden zij de paraplu van de coureur vast om hem uit zon of regen te houden, zodat hij zich mentaal en fysiek kan voorbereiden op een race waarbij concentratie en temperatuurbeheersing essentieel zijn.

Grid girls vervullen daarnaast een gastvrouwfunctie en zijn gewild bij fans voor foto’s en promotieactiviteiten; ze vertegenwoordigen sponsors en zijn vaak zichtbaar op de paddock. Jara Veeman (26) uit Grijpskerk, die veel voor Ducati werkte, vertelt dat het werk enerzijds ego-boostend en dankbaar is—fans genieten van de interactie—maar ook ongemakken kent, zoals extreme hitte op het asfalt of langdurig in de felle zon staan.

Toch neemt de vraag naar grid girls af. Waar Nanet vroeger met zeven à acht teams samenwerkte, zijn er nu nog maar twee vaste klanten over. Meerdere oorzaken spelen mee: tijdens de coronapandemie stopten teams met het inhuren om bubbels klein te houden; sommige teams herstartten, maar anderen, waaronder topteam Ducati, besloten recent te stoppen (officieel om budgettaire redenen). Daarnaast speelt de veranderende tijdgeest een rol: sinds #MeToo en maatschappelijke discussies over representatie vinden merken het risicovoller om vrouwen nadrukkelijk op uiterlijk te beoordelen. Vergelijkbare beslissingen zijn eerder al genomen in de Formule 1 en bij de Tour de France.

Nanet en Jara benadrukken dat veel grid girls vrijwillig en met plezier werken en dat het voor velen een droomjob is — een unieke kans om internationale races en backstage-gebieden te beleven. Tegelijk erkennen ze veranderingen: de kleding is minder onthullend geworden en professioneler van stijl (soms zelfs designerlabels), en er zijn duidelijke grenzen aan wat ze acceptabel vinden (bijvoorbeeld tegen gedwongen kussen). Nanet probeert het concept aan te passen zodat teams zich minder kwetsbaar voelen en het beroep toekomst heeft, maar haar bedrijf is ook al verbreed tijdens de pandemie.

Of de rol van grid girl helemaal verdwijnt, is onzeker. Nanet hoopt op een terugkeer, Jara heeft ondanks minder vaste contracten weer engagements (onder meer voor sponsorwerk tijdens de TT en een optreden op het Sachsenring-circuit). Mochten motorsportorganisaties definitief afstappen van de traditie, dan heeft Nanet daar vrede mee, maar ze zou het betreuren: het werk bood haar de mogelijkheid om jaarlijks de wereld rond te reizen en veel jonge vrouwen unieke kansen te geven.