Nakijken met AI: 'Ik zou niet meer zonder willen'

In dit artikel:

Op steeds meer middelbare scholen zetten docenten AI-tools in bij het nakijken van toetsen. Aardrijkskundedocent Martin Bakker laat zien dat zulke systemen zijn beoordeling stabieler en consistenter maken: door AI te gebruiken verdwijnen soms willekeurige verschillen tussen correcties en wordt het nakijkwerk sneller verwerkt. Dit neemt een deel van de routineklussen uit handen en kan zorgen voor eenduidiger toepassing van beoordelingscriteria.

Tegelijk klinkt er kritiek op deze werkwijze. Tegenstanders wijzen op risico's zoals ondoorzichtige beslissingen van algoritmes, fouten bij het interpreteren van open antwoorden en het gevaar dat menselijk oordeel en nuance verloren gaan. Ook worden zorgen genoemd over privacy, afhankelijkheid van commerciële software en de manier waarop feedback aan leerlingen verandert als de machine sneller dan de docent oordeelt.

Voor een verantwoorde inzet adviseren onderwijsexperts en betrokkenen dat AI beoordelingshulpmiddelen niet volledig autonoom werken: houd menselijk toezicht, maak rubrics en nabewerkingsregels expliciet, controleer output op systematische fouten en bescherm leerlinggegevens. Op die manier kan AI de administratieve last verlichten en consistentie bevorderen, zonder dat kwaliteit, transparantie of vertrouwen in het beoordelingsproces in gevaar komen.