Najim Kaldoun verliet na 4e middelbaar de schoolbanken en werd rechter: "Ik was niet de gemakkelijkste jongen in de klas"
In dit artikel:
Najim Kaldoun heeft een opmerkelijke loopbaanbocht gemaakt: na het voortijdig verlaten van de schoolbanken in het vierde middelbaar staat hij vandaag als ondernemingsrechter in Antwerpen ingeschreven, leidt hij jeugdcentrum De Gemeenschap in Sint‑Niklaas, organiseert hij vier kinderdagverblijven en is hij algemeen coördinator van netwerkorganisatie Roots. In het Radio 1‑programma Touché sprak hij over die ommekeer en de drijfveren erachter.
Als tiener maakte Kaldoun het zichzelf en enkele leerkrachten moeilijk door fel in discussie te gaan; dat liep uit op een conflict in het vierde jaar toen één van zijn aangesproken leerkrachten de echtgenote van de directeur bleek te zijn. Hij kreeg een C‑attest — een zware administratieve beslissing die zijn schooltraject abrupt stopzette — en besloot vervolgens naar de examencommissie te stappen. Hij noemt dat vertrek later "de slechtste beslissing van zijn leven".
Die ervaring voedde zijn inzet voor jongeren, vooral voor wie met een migratieachtergrond opgroeit en zich vaak niet volledig geaccepteerd voelt in de samenleving. Kaldoun waarschuwt dat veel jonge, hoogopgeleide mensen wel carrière maken maar zich terugtrekken uit het maatschappelijk debat, terwijl net hun betrokkenheid noodzakelijk wordt door demografische veranderingen zoals vergrijzing.
In zijn werk bij het jeugdcentrum probeert hij die kloof te dichten door beleidsmakers aan jongeren te koppelen en zo identiteitsgevoel en burgerschapszin te versterken. Hij signaleert generatieverschillen: de huidige jongeren leven veel meer in gemengde realiteiten en moeten leren samenleven met diversiteit, iets waar ouders soms moeilijkheden mee hebben. Zijn belangrijkste boodschap is dat mensen hun eigen referentiekader moeten overstijgen om begrip voor anderen mogelijk te maken; anders dreigt verdere apathie bij de nieuwe generatie.
Kortom: Kaldoun gebruikt zijn persoonlijke nederlaag als motor voor maatschappelijke participatie en pleit voor bruggen bouwen tussen jongeren, beleidsmakers en de bredere samenleving.