Naar welke talenten wordt uitgekeken op de 88ste editie van het Tatatoernooi?
In dit artikel:
Op zaterdag 17 januari gaat in Wijk aan Zee de 88e editie van het Tata-toernooi van start, het toernooiklassieker die sinds 1938 onder verschillende namen wordt gespeeld (Hoogoventoernooi, Hoogovenstoernooi, Corustoernooi). De auteur blikt terug op decennia van betrokkenheid bij het evenement en een persoonlijke herinnering aan schaakvriend Rob Hartoch tijdens het station van Beverwijk, en schetst meteen de sfeer: de frisse zeelucht van de IJmond en bovenal het schaakveld waarop nieuwe generaties hun plaats opeisen.
De hoofdgroep valt dit jaar op door een uitzonderlijk jonge gemiddelde leeftijd van 23 jaar. De hoogst gerate deelnemer is de zeventienjarige Duitser Vincent Keymer (nummer vier van de wereld). Anish Giri (31) is met zijn 31 jaar de oudste van de veertien deelnemers; hij beleefde een sterk jaar en staat nu zesde op de wereldlijst, drie plaatsen hoger dan wereldkampioen Dommaraju Gukesh, die eveneens meedoet.
De meeste aandacht gaat naar zeldzame jonge fenomenen. De Turkse grootmeester Yagiz Kaan Erdogmus is pas veertien en staat op de officiële lijst van 1 januari als 56e — in sommige onofficiële lijsten zelfs al 46e. Erdogmus versloeg in 2025 Maxime Vachier-Lagrave in Monte Carlo (3,5–2,5) en kreeg lof van Magnus Carlsen, die hem noemde als mogelijk de beste veertienjarige ooit. Zijn partij die internationaal als de “Turkse Onsterfelijke” werd bestempeld, staat hoog op jaarlijstjes; tijdens Tata zal hem volgens betrouwbare bronnen een wandkleed met de slotstelling worden aangeboden.
Ook buiten de topgroep zijn er jonge gezichten: de twaalfjarige Argentijn Faustino Oro geldt bij sommigen als nog veelbelovender en speelt in de Challengers (de tweede groep). Bekende namen die terugkeren zijn onder meer Praggnanandhaa (20), winnaar van Tata 2025, en Richard Rapport (29), wiens fraaie partij door kenners hoog wordt aangeslagen en door sommigen in het pantheon van moderne meesterwerken wordt geplaatst. Over Rapport vermeldt de tekst ook zijn woon- en nationale beslissingen: hij woonde in Servië, speelde even voor Roemenië, en keerde daarna terug naar Hongarije.
Kortom: Wijk aan Zee belooft opnieuw een mix van gevestigde grootmeesters en verbluffend jong talent, waarbij vooral Erdogmus veel nieuwsgierigheid en verwachtingen oproept.