Naar de rechter vanwege beroving? Nee, daar komt narigheid van

In dit artikel:

Zendingswerker Marjanne Hendriksen beschrijft in Zambia de schrijnende nasleep van het overlijden van Yohane, een oud-Bijbelschoolstudent van rond de vijftig. Zijn vrouw Joy liep uren om hulp te zoeken; ze had dagenlang naast zijn ziekenhuiskamer gewacht en sliep op de vloer onder zijn bed. Nu is ze weduwe en bovendien beroofd: de schoonfamilie heeft vrijwel alle bezittingen opgeëist — van hun bed en Yohanes door de Bijbelschool gekregen fiets tot de Bijbel en zelfs de deur van hun hut. Zonder deze spullen kan Joy niet naar de vrouwenbijeenkomsten waarvoor ze graag komt.

Collega’s van Hendriksen adviseren juridische stappen — weduweberoving is inmiddels strafbaar — maar de schoonfamilie weigert elk herstel van bezit uit angst voor problemen en uit de overtuiging dat Yohane door toverkracht ziek is geworden. In het dorp heerst bijgeloof: vooral oudere familieleden worden verdacht van hekserij, en er leeft wantrouwen tegen blanken, die soms als bedreiging worden gezien. Hendriksen reist twee uur over zandpaden om Joy naar haar familie te brengen en probeert de angst voor “duistere leugens” te weerleggen.

Hendriksen, die sinds 2007 in Zambia werkt en projecten zoals Bijbelvideo’s voor kinderen ontwikkelt, ziet dit als een voorbeeld van hoe bijgeloof sociale onrechtvaardigheid in stand houdt. Ze wil naast praktische hulp ook geestelijke vernieuwing brengen, zodat mensen bevrijd worden van angst en onrecht.