Na zes jaar is er een nieuw album van Phoebe Bridgers: wat een rijkdom

In dit artikel:

Op haar derde album Lost Weekend keert Phoebe Bridgers na zes jaar terug met een verzameling nummers waarin rouw, vervreemding, roem en emotionele afstand centraal staan. In het openingsnummer The Outside verbindt ze de begrafenis van haar vader aan een optreden waarop ze crowdsurft. De vervormde vocoder op haar stem benadrukt haar gevoel tegelijkertijd aanwezig en buitenstaander te zijn. Ook het beeld van iets of iemand die wordt meegedragen keert in beide scènes terug: haar vader in zijn kist en Bridgers zelf boven het publiek.

Het tweede nummer, Lost Boys, klinkt als dromerige indiepop maar blijkt muzikaal een grote stadionrocker met een anthemisch refrein. De tekst gaat over mannen die weigeren volwassen te worden en nooit naar huis gaan. Daarin verwerkt Bridgers opnieuw een twist: de ‘machine’ die haar kapotmaakt kan zowel de muziekindustrie als een verwijzing naar Woody Guthries strijd tegen fascisme zijn. De roem die deze machine oplevert, voelde voor haar tegelijk echt en onwerkelijk.

Volgens de bespreking houdt de rijkdom van Lost Weekend daarna niet op. Muziek, teksten, zang en metaforen versterken elkaar in een album dat mensen eert die verdwijnen voordat ze vertrekken. Bridgers kiest daarbij voor zwarte humor en nuance boven sentimentele verwerking van vertrek en dood.