Na een historische verkiezingsnederlaag is zelfs zijn eigen partij klaar met Britse premier: 'Starmer werd een enorme plaag'
In dit artikel:
Britse media melden dat het premierschap van Keir Starmer op de helling ligt: meerdere ministers en naaste medewerkers zouden hem hebben aangespoord op te stappen na een zware nederlaag voor Labour bij recente regionale en gemeentelijke verkiezingen. Correspondent Geert Langendorff zegt dat de partij wakker lijkt te zijn geschud uit angst dat Nigel Farage en zijn Reform Party winnen als er vervroegde verkiezingen komen.
Wat voorafging: Labour leed afgelopen donderdag een omvangrijk verlies, zo’n 1.200 raadszetels, en campagnevrijwilligers kregen regelmatig te horen dat kiezers niet op Labour wilden stemmen zolang Starmer aan het roer stond. Dat stemt de partij onrustig en versterkt het beeld dat Starmer zijn beloften niet heeft waargemaakt: het imposante breken met het corrupte Conservatieve verleden en het herstel van koopkracht en lagere energieprijzen zijn niet uitgekomen, terwijl grote hervormingen van het sociale stelsel niet van de grond kwamen.
Een reeks blunders en schandalen verslechterde zijn positie: onder meer het in ontvangst nemen van concertkaartjes (waarover onduidelijkheid ontstond) en een affaire rond Pete Mandelson, in verband gebracht met contacten met Jeffrey Epstein, werden door critici als zware klappen gezien. Ondanks dat Starmer op maandag nog zei de banden met Europa te willen aanhalen, heeft hij zich altijd als een voorzichtige, juridische bestuurder gepresenteerd; hij zou pas opstappen als er geen andere optie rest — maar door terugtredende medewerkers en interne druk lijkt die grens nu bereikt.
Wie kan hem opvolgen: Andy Burnham, de gerespecteerde burgemeester van Manchester, wordt veel genoemd vanwege zijn rol bij het eerherstel na Hillsborough en zijn succes met openbaar vervoer — hij heeft brede populariteit maar geldt ook als een politieke alleskunner. Andere kandidaten zijn minister van Volksgezondheid Wes Streeting en voormalige vicepremier Angela Rayner, die populair was onder links maar beschadigd raakte door een belastingschandaal rond een tweede woning.
Internationale gevolgen lijken beperkt: Starmer was internationaal gewaardeerd, met een zichtbare rol in NAVO en betrekkingen met Europa en de VS. Labour lijkt daarom te mikken op een gecontroleerde, geleidelijke wissel aan de top om zowel binnenlandse onrust als buitenlandse relaties te kunnen managen, terwijl de dreiging van vervroegde verkiezingen door Farage de interne haast verklaart.