Na de docu 'Melania' (die niemand wil zien) weet je nog steeds niet wie Melania Trump is
In dit artikel:
Veertien journalisten trotseerden ijzige temperaturen in New York voor de openingsvoorstelling van Melania, de door Melania Trump geproduceerde documentaire waarvoor Amazon naar verluidt 40 miljoen dollar voor de rechten betaalde en nog eens 35 miljoen voor marketing vrijmaakte. Critici zien die investering als een ongekende zet — en mogelijk als een poging van Amazon-topman Jeff Bezos om zich te schikken in het gezelschap van de Trump-familie — maar de eerste kassaresultaten (ongeveer 5 miljoen dollar openingweekend) werden als teleurstellend bestempeld.
De film, geregisseerd door Brett Ratner (bekend van o.m. Rush Hour), volgt de twintig dagen voor de inauguratie van Donald Trump voor diens vermeende tweede ambtstermijn en poogt Melania neer te zetten als stijlbewuste, liefdevolle echtgenote, moeder en medelevende wereldburger. Ratner zet opvallende filmtrucs in — close-ups, tempowisselingen, een eclectische soundtrack en quasi-historische montage — maar volgens recensenten compenseert dat de afwezige emotionele diepgang niet. Melania komt vaak geënsceneerd over; intieme momenten voelen geregisseerd, zoals een omhelzing met de vrouw van een gegijzelde man waarin de aanwezigheid van de camera te duidelijk is.
De documentaire benadrukt consequent mode en image: scènes in de Trump Tower met stylisten, het passen van baljurken en voortdurend terugkerende zonnebril- en hakbeelden maken van de film eerder een langdurige promotie voor “Melania” als lifestylemerk dan een onthullend portret. Melania zegt in een voice-over dat ze herinnerd wil worden als “a First Lady with style”, maar wie die ‘me’ echt is, blijft onuitgesproken. Tegelijkertijd worden contradicties, zoals het pleidooi voor migrantenrechten tegenover het beleid van haar echtgenoot, niet uitgewerkt.
Voor wie benieuwd is naar backstagebeelden en modedetails levert de film vermakelijke fragmenten; voor de kijker die op zoek is naar nuance, morele reflectie of echte onthullingen blijft het vooral een gelikte, maar vlakke beeldvorming rondom een zorgvuldig geconstrueerd imago.