Na de deal tussen de VS en Iran is de wereld hooguit terug bij af

In dit artikel:

Het Witte Huis presenteert de onlangs gesloten overeenkomst als het einde van de oorlog met Iran: volgens Washington zou de Straat van Hormuz weer toegankelijk worden en zou Teheran nooit over een kernwapen beschikken. In werkelijkheid gaat het voorlopig om een tijdelijke afspraak van zestig dagen, waarbij de zwaarste kwesties — het Iraanse nucleaire programma, de voorraad hoogverrijkt uranium en de bouw van ballistische raketten — naar latere rondes zijn verschoven.

De voorlopige overeenkomst is nog niet openbaar gemaakt, waardoor precieze afspraken onduidelijk blijven en beide partijen zich als overwinnaar kunnen profileren. Iran spreekt over miljarden aan vrijgekomen middelen en suggereert samen met Oman een vorm van heffing op doorvaart; de VS ontkennen dergelijke claims. Teheran eist ook dat Israël stopt met aanvallen in Libanon; weer ontkent Washington formeel, maar er is wrevel binnen de Amerikaanse leiding na recente Israëlische bombardementen op Beiroet.

Er blijven dus veel losse eindjes die het conflict kunnen doen voortduren, terwijl president Trump de kwestie het liefst achter zich laat — vergelijkbaar met zijn aanpak van het vermeende ‘vredesakkoord’ in Gaza. Zelfs als er later een definitief akkoord komt, zal dat waarschijnlijk lijken op eerdere overeenkomsten (zoals die onder Obama), en verandert het niets aan de duizenden doden en de schade die al is aangericht.