Na bijna 35 jaar stopt Bertus (78) uit Coevorden nu echt met de hulpverlening aan Polen. 'Het doet wel zeer'

In dit artikel:

Bertus Plasman (78) uit Coevorden — samen met zijn vrouw Janny (73) — heeft vorige maand een definitief afscheid genomen van de Poolse vrienden en de laatste hulpgezinnen die hij decennialang steunde. Sinds de jaren negentig organiseerde Plasman hulpacties richting Czarnkow en omgeving; in ruim 34 jaar maakte hij zo’n 120 ritten met dozen vol kleding en spullen. Waar landelijke acties al vanaf de vroege jaren tachtig werden opgezet voor het communistische Polen, bleef Plasman doorwerken toen de lokale stichting Help de Polen ophield te bestaan en maatschappelijke instanties nog steeds adressen doorgaven van gezinnen in nood.

In het begin zag hij een verarmde stad met ouderen die langs de weg goederen verkochten; later merkte hij verbetering: de kinderen van toen hebben nu banen en veel gezinnen redden zich zelf. Plasman begon met hulp voor enkele gezinnen, groeide uit naar bijna twintig ontvangers en zag keer op keer terug dat spullen gebruikt werden — een bevestiging van nuttig werk. Soms nam hij, ondanks regels van de Poolse douane, ook schoenen mee in zijn auto.

Na meer dan honderd ritten voelt hij dat het genoeg is: “Ik ben in m’n hoofd gestopt, maar in m’n hart weet ik het nog niet.” De periode markeert het einde van een tijdperk van particuliere hulp aan Polen; toekomstige bezoeken zullen waarschijnlijk meer toeristisch van aard zijn.